Μικρόκοσμοι - Συνέντευξη

mousikorama mikrokosmoi 004"ΜΙΚΡΟΚΟΣΜΟΙ"..  συγκρότημα.. συγκροτημένο από εξαίρετους μουσικούς και τραγουδοποιούς,

πρώτος τους δίσκος με τίτλο "ΚΑΘΕ ΜΕΡΑ ΟΠΩΣ ΠΑΝΤΑ" και συζήτηση μαζί μου για όλα και όλους που τους αφορούν και μας αφορούν..

Μικρόκοσμοι, συνέντευξη στη Μαρία Παπαδάκη για το "Μουσικόραμα"
mousikorama mikrokosmoi 001


 Μαρία: Παναγιώτη γεια σου.. Έχεις κάνει σπουδές τέτοιες που σε οδήγησαν στην έδρα του Ιονίου Πανεπιστημίου, κι' έχεις διακριθεί στις επιστήμες.. Πως έτυχε ν' ασχοληθείς και με τις.. τέχνες και δη με τη μουσική;

mousikorama mikrokosmoi 005

 

 Παναγιώτης: Γειά σου Μαρία. Κατ’ αρχάς, να ευχαριστήσω εσένα και το Μουσικόραμα για την ευκαιρία που μου δίνετε να παρουσιάσω στο κοινό σας τη δουλειά των Μικροκόσμων. Με τη μουσική είχα ασχοληθεί και παλιότερα. Τη δεκαετία του 1980 εργάστηκα για κάποια χρόνια ως επαγγελματίας μουσικός και συμμετείχα και σε ερασιτεχνικά σχήματα, παίζοντας όμως πάντα τραγούδια άλλων δημιουργών. Αποφάσισα να ασχοληθώ ξανά με τη μουσική –αν και ποτέ δεν την εγκατέλειψα ουσιαστικά- διότι ήταν για μένα ένας τρόπος να εξωτερικεύσω συναισθήματα, αγωνίες, σκέψεις, προβληματισμούς με τρόπο που σε καμία περίπτωση δεν μπορούσα να κάνω στην αίθουσα διδασκαλίας και να τα μοιραστώ με όσο το δυνατόν περισσότερους. Ήταν, επίσης, για μένα μια διέξοδος για να προσπαθήσω να παλέψω και να καταπνίξω όλα τα αρνητικά συναισθήματα που για χρόνια συσσωρεύονταν μέσα μου εξ αιτίας πολλών απογοητεύσεων σε όλα τα επίπεδα, προσωπικό, επαγγελματικό, κοινωνικό.

  Μαρία:  λοιπόν ... Ποιοι είστε και πως φτιαχτήκατε;

Παναγιώτης: Η ιδέα για το σχήμα έπεσε το φθινόπωρο του 2008. Είχα παίξει μερικά τραγούδια μου στον Νίκο Παπαδημητρίου, συνάδελφο στο Τμήμα μου και εξαιρετικό μουσικό, του άρεσαν και αρχίσαμε να τα δουλεύουμε με πιάνο και κιθάρα, με σκοπό κάποια στιγμή να τα παρουσιάσουμε, μέσα από κάποια εκδήλωση, σε φίλους και γνωστούς και στους φοιτητές μας. Στις αρχές του 2009, όταν είχαμε πια σχεδόν αποφασίσει πώς θα τα παίζαμε, ο Νίκος μου γνώρισε δύο σπουδαίους ανθρώπους και μουσικούς: τον κοντραμπασίστα Γιάννη Κουτάγιαρ και τον σαξοφωνίστα Ναπολέοντα Σαββανή. Και οι δύο άκουσαν τα τραγούδια, τα αγάπησαν και δέχθηκαν να ενταχθούν στο σχήμα. Μετά από συστηματική δουλειά και πρόβες, αποφασίσαμε να τα παρουσιάσουμε κι έτσι, τον Απρίλιο του 2009 έγινε η πρώτη παρουσίαση σε κοινό, στο Παλαιό Φρούριο στην Κέρκυρα. Η προσέλευση και η αποδοχή ξεπέρασε τις προσδοκίες μας και αμέσως μετά αρχίσαμε να σκεφτόμαστε πώς θα τα βελτιώσουμε και θα τα παίξουμε ακόμα καλύτερα. Διαπιστώσαμε ότι το σχήμα χρειάζεται γυναικεία φωνή και μετά από λίγο, ο Γιάννης μας γνώρισε τη Μαρία Γιαννικοπούλου, συνάδελφό του στο μουσικό σχολείο της Κέρκυρας. Στο πρόσωπό της βρήκαμε περισσότερα απ’ όσα ψάχναμε. Εκτός από την πολύ όμορφη και ξεχωριστή φωνή της, μας έφερε την κιθάρα και το μαντολίνο της και, βεβαίως, τον εξαιρετικό της χαρακτήρα. Από κει και πέρα, το ένα έφερε το άλλο και, για να μην τα πολυλογώ, μετά από σειρά συναυλιών στην Κέρκυρα και την Αθήνα, αποφασίσαμε να βγάλουμε δίσκο. Μπήκαμε στο στούντιο τον περασμένο Ιούλιο, το Νοέμβρη οι ηχογραφήσεις και το mastering είχαν ολοκληρωθεί και ο δίσκος, τελικά κυκλοφόρησε στα μέσα του Φλεβάρη που μας πέρασε. Αυτή τη στιγμή στο σχήμα έχει γίνει μια αλλαγή: Ο Νίκος έπαψε να είναι ενεργό μέλος, παραμένει δίπλα μας δίνοντάς μας ενορχηστρωτικές συμβουλές και ιδέες (πρέπει να πούμε ότι είναι και ο ενορχηστρωτής των κομματιών του δίσκου) και στη θέση του ήλθε ο Γιώργος Λεούσης, πιανίστας και τραγουδιστής. Ο Γιώργος Λεούσης ήταν αυτός που έκανε τις ηχογραφήσεις και το mastering του δίσκου και συμμετέχει μάλιστα σε αυτόν ερμηνεύοντας ένα τραγούδι, το “Αχ, θάλασσα!”.

mousikorama mikrokosmoi 004

 

  Μαρία: Κυκλοφόρησε η πρώτη δισκογραφική δουλειά των "ΜΙΚΡΟΚΟΣΜΩΝ", που τιτλοφορείται.. "ΚΑΘΕ ΜΕΡΑ ΟΠΩΣ ΠΑΝΤΑ", Ποιοι είναι οι.. δημιουργοί στίχων και μελωδίας και τι κομμάτια περιέχει;

 Παναγιώτης: Οι στίχοι και η μελωδία είναι δικοί μου. Σ΄ ένα μόνο κομμάτι, στο “Θα’ σαι για μένα”, οι στίχοι ανήκουν στον Βάιο Βαϊόπουλο, φίλο και συνάδελφο από το Τμήμα Ιστορίας του Ιονίου Πανεπιστημίου. Ο δίσκος περιλαμβάνει δεκατρία κομμάτια (γρουσούζικος αριθμός αλλά δεν είμαστε προληπτικοί) που μιλάνε για την αγάπη και τον έρωτα, για την καθημερινότητα και τα προβλήματά μας μας, για τις επιλογές που ο καθένας από εμάς καλείται να κάνει στη ζωή του. Αυτό που προσπαθούν τα τραγούδια μας να αποφύγουν είναι να επιβάλουν άποψη, να καθοδηγήσουν ή να υποδείξουν τρόπους δράσης. Θα έλεγα ότι περισσότερο εστιάζουν στο να βάλουν τον ακροατή στη διαδικασία να σκεφτεί και να προβληματιστεί, το τι θα κάνει με τη ζωή του είναι δική του δουλειά. Αυτό που έχουμε παρατηρήσει από τις συζητήσεις που κάνουμε με τον κόσμο που μας ακούει είναι ότι ο καθένας βρίσκει διαφορετικά πράγματα στο ίδιο τραγούδι και αυτό, κατά τη γνώμη μας, είναι μάλλον καλό διότι σημαίνει ότι τα κομμάτια μας αφήνουν πολλά περιθώρια διαφορετικών ‘αναγνώσεων’. Μας έχουν πει επίσης ότι τα τραγούδια μας είναι αισιόδοξα και αυτό μας δίνει χαρά γιατί, ναι, είμαστε αισιόδοξοι -η τέχνη από τη φύση της άλλωστε είναι αισιόδοξη διότι η τέχνη είναι παρέμβαση, ανοίγει δρόμους και μονοπάτια και δίνει προοπτική. Αυτό σε καμία περίπτωση δεν σημαίνει ότι είμαστε και αφελείς και ότι δεν έχουμε συναίσθηση της κατάστασης και των πραγμάτων. Απλώς πιστεύουμε ότι η μιζέρια και η γκρίνια δεν ωφελούν κανέναν και δεν σε πάνε πουθενά. Από μουσικής πλευράς, τα τραγούδια θα τα χαρακτηρίζαμε έντεχνα –αν και οι ταμπέλες δεν μας πολυαρέσουν. Είναι ακουστικά τραγούδια, δεν χρησιμοποιούμε ηλεκτρικά όργανα, που συνδυάζουν το έντεχνο άκουσμα με στοιχεία τζαζ, αναγεννησιακής μουσικής, κελτικούς δρόμους κάποιες φορές και, τέλος, στοιχεία της δικής μας μουσικής παράδοσης. Αυτό οφείλεται, σε κάποιο βαθμό, στο ότι ο καθένας από εμάς, πέρα από κάποια κοινά ακούσματα, έχει θητεύσει σε διαφορετικά είδη μουσικής και φέρνει στα κομμάτια μας στοιχεία από αυτά τα είδη. Το τελικό αποτέλεσμα δεν θα το κρίνουμε εμείς, δεν πρέπει άλλωστε, αλλά πιστεύουμε ότι αν μη τι άλλο έχει ενδιαφέρον.

  Μαρία:  "ΚΑΘΕ ΜΕΡΑ ΟΠΩΣ ΠΑΝΤΑ".. είπαμε είναι ο τίτλος του C.D σας. Πως προέκυψε αυτός ο.. καθημερινός τίτλος και τι... υπονοεί;

 Παναγιώτης: Είναι ο τίτλος ενός από τα τραγούδια του CD. Το συγκεκριμένο τραγούδι μιλάει για μια μέρα ενός συνηθισμένου ανθρώπου, για το πώς από το πρωί που ξυπνάει μέχρι το βράδυ που θα πέσει για ύπνο ζει και αναπνέει μέσα στους περιορισμούς και τα όρια που του βάζει ένα σύστημα που εχθρεύεται κάθε τι όμορφο και δημιουργικό και πώς, στο τέλος, παρά τις όποιες τύψεις και κρίσεις συνείδησης που μπορεί να έχει, καταλήγει να μεταμορφωθεί σε αυτό το οποίο κατά βάθος μισεί και εχθρεύεται. Τώρα γιατί επιλέξαμε αυτόν τον τίτλο για το CD μας; Απλώς μας φάνηκε ενδιαφέρων και ότι μάλλον θα αρέσει και στον κόσμο.

mousikorama mikrokosmoi 002 
Μαρία: Παναγιώτη, είσαι μέλος στον διαδικτυακό τόπο.. amilla gr. Νομίζεις πως πρέπει να υποστηρίζονται περισσότερο κάτι τέτοιες πρωτοβουλίες που δίνουν βήμα σε πρωτοεμφανιζόμενους καλλιτέχνες, που στην.. αγορά της δισκογραφίας και της μουσικής γενικά, τις περισσότερες φορές.. τρώνε πόρτα, χωρίς καν ν' ακουστεί η δουλειά τους;

 Παναγιώτης: Τέτοιες πρωτοβουλίες είναι πολύ σημαντικές και χρήσιμες, ειδικά στην εποχή μας που το σκουπίδι και το δήθεν έχει κατακλύσει τα μέσα, που οι περισσότερες εταιρείες και τα μέσα προβολής κυνηγάνε το ‘πιασάρικο’, το εύκολο χιτάκι της στιγμής. Αυτό βέβαια δεν είναι μόνο ελληνικό φαινόμενο, δείτε τι πλασάρουν συνήθως τα ξένα μουσικά κανάλια. Πρωτοβουλίες σαν το amilla.gr πιστεύω ότι μπορούν να βοηθήσουν πρωτοεμφανιζόμενους καλλιτέχνες που έτσι κι αλλιώς κανείς άλλος δεν πρόκειται να βοηθήσει και, βεβαίως, πρέπει να υποστηρίζονται. Γι αυτό άλλωστε έγινα και μέλος αυτού του δικτύου από την πρώτη στιγμή που το ανακάλυψα. Επίσης, ένα πολύ θετικό στοιχείο που έχουν τέτοιες πρωτοβουλίες είναι ότι μας δίνουν τη δυνατότητα να γνωριστούμε και να συζητήσουμε με ανθρώπους ιδιαίτερα αξιόλογους που, υπό άλλες συνθήκες, θα ήταν σχεδόν αδύνατον να τους συναντήσουμε, να γνωρίσουμε τη δουλειά τους, είτε είναι στίχος, είτε ποίηση, είτε σύνθεση και, μέσα από αυτόν το διάλογο, να βγούμε πλουσιότεροι και πιο αισιόδοξοι.

  Μαρία: Δυσκολίες και συμπληγάδες που περάσατε μέχρι την κυκλοφορία του πρώτου σας δίσκου;

Παναγιώτης: Δεν νομίζω ότι διαφέρουν από εκείνες που συναντάνε όλοι όσοι προσπαθούν να μπουν στη δισκογραφία και δεν πληρούν τις προϋποθέσεις που το σύστημα έχει ορίσει. Στείλαμε ντέμο σε αρκετές εταιρείες, μεγάλες και πιο μικρές. Οι περισσότερες απλώς δεν μας απάντησαν ποτέ. Κάποιοι άλλοι είτε μας απέρριψαν ως ‘δύσκολους’ είτε μας ζήτησαν συγκεκριμένα ποσά για το label και την προβολή, χρήματα τα οποία δεν είχαμε να δώσουμε αλλά και να τα είχαμε δεν νομίζω ότι θα τα δίναμε. Τελικά το CD κυκλοφόρησε από την Ονειρία Home Studio Ltd. και διακινείται από το Μουσικό Ταχυδρομείο. Θα μπορούσαμε ενδεχομένως να το διακινήσουμε μόνοι μας, απλώς δεν είχαμε ούτε το χρόνο ούτε τις γνωριμίες για να κάνουμε κάτι τέτοιο και νομίζω ότι ένα νέο σχήμα χρειάζεται τη στήριξη ενός label, τουλάχιστον στα πρώτα του βήματα. Σε αυτό μας βοήθησε τόσο ο Μιχάλης Τούλης από το Μουσικό Ταχυδρομείο όσο και η συνεργάτης του, η Μάριαν Νικολάου, που μας έδωσε χρήσιμες συμβουλές και έχει αναλάβει την προώθηση του CD μας.

  Μαρία:  Που εμφανίζεστε τώρα και ποια είναι τα αμέσως επόμενα βήματά σας στη δισκογραφία και επί σκηνής;

 Παναγιώτης: Δεν εμφανιζόμαστε κάπου σταθερά. Ζούμε στην Κέρκυρα και το κοινό που θα στήριζε με την παρουσία του σταθερές εμφανίσεις ενός σχήματος όπως το δικό μας δεν είναι μεγάλο. Εάν ζούσαμε στην Αθήνα ή στη Θεσσαλονίκη θα ήταν διαφορετικά. Θα μπορούσαμε να εμφανιζόμαστε συχνότερα και σε περισσότερες σκηνές, όχι κατ’ ανάγκη μεγάλες, και να γίνουμε πιο εύκολα γνωστοί, χωρίς να μας ενδιαφέρει άμεσα σε αυτή τη φάση αν και πόσα χρήματα θα βγάλουμε από την εμφάνιση. Μένοντας στην Κέρκυρα, επιβαρυνόμαστε με το κόστος του ταξιδιού και οι δυνατότητές μας να αυτοχρηματοδοτούμε τις εμφανίσεις μας είναι εξαιρετικά περιορισμένες.
Πρόσφατα παίξαμε στον χώρο του ΕΠΤΑ Τεχνών Τόπος, στον Βιρό της Κέρκυρας. Ποια θα είναι τα επόμενα βήματά μας; Για νέα δισκογραφική δουλειά είναι νωρίς ακόμα να μιλάμε. Δεν έχουν περάσει ούτε δυο μήνες από την κυκλοφορία του πρώτου δίσκου. Υλικό έχουμε άφθονο, απλώς πρέπει να περάσει κάποιος χρόνος, να δούμε πώς θα πάει το CD μας -μην ξεχνάμε ότι, εκτός από την πειρατεία έχουμε και την ατυχία να ζούμε στις πιο δύσκολες ίσως οικονομικά εποχές μετά τον Πόλεμο. Πρέπει να πούμε όμως ότι τα πρώτα μηνύματα που παίρνουμε σχετικά με την κίνηση του CD δεν είναι άσχημα. Επί σκηνής τώρα, λέμε να κάνουμε άλλη μια συναυλία στην Κέρκυρα κάποια στιγμή μετά το Πάσχα και να κοιτάξουμε να παρουσιάσουμε το CD μας σε πρώτη φάση στην Αθήνα και τη Θεσσαλονίκη. Από κει και πέρα συζητάμε οποιαδήποτε πρόταση για εμφανίσεις, όχι μόνο στο κέντρο αλλά και στην υπόλοιπη Ελλάδα. Και εννοείται ότι δεν απορρίπτουμε εμφανίσεις ως support group κάποιου καταξιωμένου στο χώρο καλλιτέχνη ούτε κοινές εμφανίσεις με άλλα σχήματα.

  Μαρία: Ερασιτεχνισμός, ή επαγγελματισμός στη μουσική; Που βρίσκεται λες η...  ψυχή;

Παναγιώτης: Το ένα δεν αποκλείει το άλλο, υπό την προϋπόθεση ότι μιλώντας για ερασιτεχνισμό δεν αναφερόμαστε στην προχειρότητα αλλά στο μεράκι και την αγάπη για τη μουσική. Νομίζω ότι κάποιος μπορεί να είναι ερασιτέχνης με επαγγελματική συνείδηση και επαγγελματίας με ερασιτεχνική ψυχή. Το ζήτημα είναι να σέβεσαι το κοινό που έρχεται να σε παρακολουθήσει και να δίνεις τον καλύτερο εαυτό σου στην σκηνή. Το χειροκρότημα πρέπει να το κερδίσεις, δεν στο χρωστάει κανείς. Αυτή είναι και η ομορφιά της συναυλίας.

  Μαρία: Νομίζετε πως θα φανεί.. φως στο βάθος του σκοτεινού τούνελ που περπατάμε σαν λαός, τόσον καιρό τώρα;

 Παναγιώτης: Φυσικά. Όλα αλλάζουν, όλα ανατρέπονται, τα πάντα καταλύονται. Αρκεί να μην περιμένουμε από τους άλλους να κάνουν αυτό που εμείς οι ίδιοι οφείλουμε να κάνουμε. Ο Βλαδίμηρος Μαγιακόφσκι είχε γράψει ότι «το μέλλον δεν θα έλθει από μόνο του, έτσι νέτο-σκέτο, αν δεν πάρουμε μέτρα εμείς». Ας ελπίσουμε μόνο να μην χρειαστεί να φτάσουμε να κοιμόμαστε στα νεκροταφεία, όπως οι άνθρωποι στην Αίγυπτο, για να ξεσηκωθούμε. Καλό θα ήταν πάντως να βλέπουμε τι γίνεται και παραέξω, στον υπόλοιπο κόσμο, για να καταλάβουμε ότι αυτή τη στιγμή το ζήτημα είναι ότι μια παγκόσμια χρηματοοικονομική ολιγαρχία, χωρίς πατρίδα και εθνική ταυτότητα, έχει βαλθεί να κυριαρχήσει καταστρέφοντας όλα όσα με θυσίες και αγώνες οι κοινωνίες κατέκτησαν τους τελευταίους δύο αιώνες και ότι η χώρα μας, σε αυτό το παγκόσμιο παιχνίδι εξουσίας, έτυχε για τους λόγους που όλοι γνωρίζουμε, να είναι το πειραματόζωο.

  Μαρία: Το μέλλον της μουσικής στην Ελλάδα, το.. ψυχανεμίζεστε δυσοίωνο ή υπάρχει ελπίδα για ανάκαμψη;

mousikorama mikrokosmoi 006 Παναγιώτης: Ναι, υπάρχει ελπίδα. Όλα αυτά τα χρόνια ζήσαμε την αποθέωση της σαχλαμάρας και του τίποτα, σε μια προσπάθεια αποπνευματικοποίησης του ελληνικού λαού ώστε να ανέχεται αδιαμαρτύρητα και χωρίς καμία κριτική διάθεση το μεγάλο φαγοπότι που στήθηκε. Μάλιστα, τον έκαναν και συνένοχο, διότι όταν φας τα ψίχουλα που θα σου δώσει ο κλέφτης από το ψωμί που έκλεψε, δεν θα βγεις να τον καταγγείλεις. Σε αυτό το πλαίσιο η τέχνη που σέβεται τον εαυτό της και υπηρετεί τον άνθρωπο είναι επικίνδυνη και πρέπει να μπει στην άκρη. Τα πράγματα όμως αλλάζουν, ήδη ο κόσμος αρχίζει να σκέφτεται και να αντιδρά. Αλλάζοντας στάση ζωής είναι αναπόφευκτο να αλλάξουν και οι απαιτήσεις από την τέχνη, άρα και από τη μουσική.

  Μαρία:  Ο δίσκος σας είναι πολύ προσεγμένος απ' όλες τις απόψεις, αλλά αυτό που κάνει εντύπωση είναι η που τον.. κόψατε σε μικρογραφία βινυλίου.. που λατρεύτηκε και λατρεύεται από πολλούς. Ποιανού ιδέα ήταν;

 Παναγιώτης: Είναι γεγονός ότι προσπαθήσαμε να κάνουμε ό,τι καλύτερο από πλευράς παραγωγής. Η μικρογραφία βινυλίου ήταν πρόταση του Σταμάτη Χατζηχριστοφή της L.A.M.B. Productions Ltd., της εταιρείας που έκοψε το CD. Είχαμε εξ αρχής αποφασίσει ότι το οι φωτογραφίες, το περίβλημα και το ένθετο θα ήταν ασπρόμαυρα. Ανάμεσα στα δείγματα δουλειάς του Σταμάτη ήταν και η μικρογραφία βινυλίου. Μας άρεσε (αγαπάμε πολύ και τα παλιά βινύλια, με αυτά μεγαλώσαμε άλλωστε), ταίριαζε με το concept μας, οπότε η απόφαση δεν ήταν καθόλου δύσκολη. Μια που μιλάμε για τεχνικά ζητήματα, πρέπει να αναφερθούμε και στη συμβολή του φίλου Βασίλη Βασιλά, ερασιτέχνη Κερκυραίου φωτογράφου, που μας φωτογράφιζε επί ώρες χωρίς αμοιβή, από αγάπη και μόνο για τη δουλειά μας.

  Μαρία: Μία κοπέλα μέσα σε τόσους άντρες είναι η Μαρία Γιαννικοπούλου στους "ΜΙΚΡΟΚΟΣΜΟΥΣ". Πως έγινε το.. πάντρεμά σας;

 Παναγιώτης: Κατ’ αρχάς η Μαρία, μόνο με την παρουσία της, ομορφαίνει το σχήμα! Όπως είπα και προηγουμένως, μας την γνώρισε ο Γιάννης ο Κουτάγιαρ. Άκουσε τα τραγούδια μας, τα αγάπησε και εντάχθηκε στο σχήμα χωρίς προβλήματα. Η φωνή της έχει κάτι το ονειρικό, που ταιριάζει απόλυτα στα τραγούδια μας και, επίσης, έχει τη δική της προσωπικότητα, δεν προσπαθεί να μιμηθεί καμία άλλη γυναικεία φωνή. Η παρουσία της είναι εξαιρετικά θετική και κάνει και όλους εμάς τους υπόλοιπους να προσπαθούμε να βγάλουμε τον καλύτερο εαυτό μας. Επίσης, διαθέτει μια σεμνότητα και μια ευγένεια που μόνο καλό μπορούν να κάνουν σε ένα σχήμα. Ο χαρακτήρας της ταίριαξε απόλυτα με τον χαρακτήρα όλων των παιδιών που εκτός από εξαιρετικοί μουσικοί, είναι και εξαιρετικοί χαρακτήρες.

  Μαρία: Αν υπήρχε μηχανή του χρόνου, θα τολμούσατε ένα ταξιδάκι; Αν ναι... που θα θέλατε να πάτε, στο παρελθόν, στο μέλλον ή κάπου αλλού;

Παναγιώτης: Είναι πολύ γοητευτική η ιδέα να μπορεί κανείς να ταξιδεύει στο χρόνο. Ένα ταξίδι στο παρελθόν δεν θα ήταν καθόλου άσχημο. Το να διαλέξεις εποχή είναι το δύσκολο. Ως Έλληνες που είμαστε, μια επίσκεψη στην Αθήνα του Περικλή, για παράδειγμα, θα ήταν η απόλυτη εμπειρία. Το μέλλον ας το αφήσουμε ήσυχο. Ίσως είναι καλύτερα που δεν το γνωρίζουμε. Τι νόημα θα είχε η ζωή αν ξέραμε τι μας ξημερώνει; Όλη η ομορφιά της ύπαρξης οφείλεται στο γεγονός ότι αγωνιζόμαστε για το μέλλον ακριβώς επειδή δεν γνωρίζουμε τι θα μας φέρει.

  Μαρία: Ευχαριστώ ... ΜΙΚΡΟΚΟΣΜΟΙ.. Χαρά μου που μοιράστηκα ανησυχίες και όνειρά σας. Μιά μεγάλη ευχή.. το.. βυνιλιάκι σας "ΚΑΘΕ ΜΕΡΑ ΟΠΩΣ ΠΑΝΤΑ" να.. καταχτήσει και να.. καταχτηθεί!!!

Μαρία Παπαδάκη 6/2011

Share

Radio GreekSound Live

radio 200
Δεύτερο Πρόγραμμα

 

Facebook

Twitter

Ισπανοί μαθητές: «Ευχαριστούμε Ελλάδα..»

Ελληνική Μουσική και Όργανα

Νταούλι

Νταούλι

Ελληνικά λαϊκά μουσικά όργανα Μεμβρανόφωνα Νταούλι Γνωστό ήδη από τους...

I am Greek and i wanna go home

Δελτία ενημέρωσης

Εγγραφείτε στην λίστα ενημέρωσης στην ιστοσελίδα www.mousikorama.gr μείνετε ενημερώμενοι για τα μουσικά νέα, συνεντεύξεις και μουσικά άρθρα.

Radio Greek Sound Live