Αξιολόγηση Χρήστη: / 4
ΧείριστοΆριστο 

26 Οκτωβρίου 2009

Απόστολος Καλδάρας
Απόστολος Καλδάρας γεννήθηκε στα Τρίκαλα το 1922. Τα πρώτα του μουσικά ακούσματα ήταν τα προσφυγικά τραγούδια της συνοικίας του. Ασχολήθηκε στην αρχή ερασιτεχνικά με το μπουζούκι,εξελίχθηκε όμως σε έναν από τους αξιόλογους μουσικοσυνθέτες και στιχουργούς του νεότερου ρεμπέτικου τραγουδιού.
Φοίτησε στην Γεωπονική Σχολή Θεσσαλονίκης, αλλά γρήγορα εγκατέλειψε τις σπουδές του. Τότε έγραψε και το πρώτο του τραγούδι «Μάγκας βγήκε για σεργιάνι», που ακόμη και σήμερα είναι το ίδιο ζωντανό. Από την ημέρα εκείνη αφοσιώθηκε στην σύνθεση.
Έγραψε πάνω από 1.200 τραγούδια, που ακόμη σήμερα τραγουδιούνται με την ίδια μεγάλη επιτυχία .
1946-1964 Ένας νεαρός από τα Τρίκαλα, ψάχνει να εργαστεί σαν μουσικός στις γύρω περιοχές της Θεσσαλίας. Αφήνοντας πίσω την οικογένειά του και κάποια μοντέρνα τραγουδάκια της εποχής που είχε γράψει για την αγαπημένη του. Κατά την διάρκεια της κατοχής, πηγαίνει στην Λάρισα, στον Βόλο και καταλήγει, όντας φοιτητής της Γεωπονικής, να εργάζεται στα μουσικά στέκια της Θεσσαλονίκης. Δύσκολα χρόνια, σκληρές οι συνθήκες, αλλά , αν και με την απουσία του, ηχογραφείται το πρώτο του τραγούδι «Μάγκας βγήκε για σεργιάνι». Σκοπός του όμως είναι η καθιέρωσή του στο τραγούδι και η βελτίωση στις συνθήκες της δουλειάς του στα «νυχτερινά μαγαζιά». Έτσι παράλληλα με την εξέλιξη του στα «παλκοσένικα» των οικογενειακών πλέον μαγαζιών, ηχογραφεί στα 1947 το «Νύχτωσε χωρίς φεγγάρι» με την Στέλλα Χασκίλ. Ο δρόμος του πια είναι ορθάνοιχτος. Η μία επιτυχία διαδέχεται την άλλη και ο Απόστολος Καλδάρας γίνεται περιζήτητος στα μαγαζιά και στις δισκογραφικές εταιρίες. Μιά επιτυχία που θα τον ακολουθήσει στις πλέον των είκοσι χρόνων συνεχόμενες εμφανίσεις του στους χώρους του λαϊκού μας τραγουδιού, σε Πειραιά, Αθήνα, αλλά και Αμερική. Η περίοδος αυτή είναι πολύ σημαντική για την προσφορά του στο ελληνικό τραγούδι. Γράφει στηριζόμενος στο ταλέντο του, αλλά και στις γνώσεις του επάνω στους βυζαντινούς μουσικούς δρόμους, τους οποίους χειρίζεται με μοναδικό τρόπο. Τα τραγούδια του χαρακτηρίζονται από την εξωτερίκευσή τους και χωρίς να χάνουν από την ποιότητά τους γίνονται μεγάλες εμπορικές επιτυχίες. Έτσι μέχρι και σήμερα είναι απαραίτητα σε κάθε πρόγραμμα ή συναυλία που απευθύνεται στην πραγματική διασκέδαση. Οι συνεργασίες του μέσα σε προγράμματα η στη δισκογραφία πάρα πολλές και σημαντικές. Ενδεικτικά αναφέρουμε τον Στράτο Παγιουμτζή, την Γιώτα Λύδια, την Πόλυ Πάνου, τον Στέλιο Καζαντζίδη (τον πρωτοεμφάνισε στην δισκογραφία) τον Πάνο Γαβαλά τον Γρηγόρη Μπιθικώτση και τόσους άλλους ερμηνευτές, που είτε τους εμπιστεύτηκε τα πρώτα τους τραγούδια είτε τους καθιέρωσε στο ελληνικό τραγούδι. Εδώ θα πρέπει να τονίσουμε και την προσφορά του στον ελληνικό στίχο με τραγούδια όπως το Νύχτωσε χωρίς φεγγάρι, το Σ ’ένα βράχο φαγωμένο, το Συ μου χάραξες πορεία και τόσα άλλα. Όπως και στις σημαντικές συνεργασίες του και με άλλους στιχουργούς όπως ο Τσάντας, ο Βίρβος, ή η Ευτυχία Παπαγιαννοπούλου της οποίας το όνομα πρωτογράφτηκε στα τραγούδια του. Ο δρόμος όμως του Απόστολου Καλδάρα, με την παρουσία του στους χώρους της νυχτερινής διασκέδασης σταματά κοντά στα 1964. Αιτία είναι η απώλεια της αγαπημένης του κόρης. Το τραγούδι δεν είναι γιαυτόν μόνο μια έκφραση της καλλιτεχνικής του φύσης ούτε μόνο μια δουλειά που ήξερε να κάνει καλά. Γίνεται και δρόμος για να περάσει όλη του την ευαισθησία και να αγγίξει περισσότερο και με πιο λυρικό τρόπο τις καρδιές των ελλήνων. 1964-1972 «Ένα αστέρι πέφτει-πέφτει», «Μην τα φιλάς τα μάτια μου», «Δεν ξέρω πόσο σ' αγαπώ», Βίκυ Μοσχολιού, κι ακολουθούν Σταμάτης Κόκοτας με τεράστιες επιτυχίες όπως το «Όνειρο απατηλό» ο Στέλιος Καζαντζίδης ξανά, η προς το τέλος αυτής της περιόδου νέοι τραγουδιστές που αναδεικνύονται μέσα από το έργο του, όπως ο Γιώργος Νταλάρας που τραγουδά την «Φαντασία» ή ο Γιάννης Πάριος και πολλοί άλλοι. Είναι ένας δρόμος πιο εσωτερικός πιο λυρικός για τον Απόστολο Καλδάρα. Χρησιμοποιεί πνευστά στο λαϊκό τραγούδι και ιδιαίτερα το φλάουτο δημιουργώντας νέους ήχους στην ενορχήστρωση. Συμβαδίζει και πολλές φορές πρωτοπορεί σε αυτό που αργότερα θα ονομαστεί «έντεχνο» τραγούδι. 1972- 1990 «Ο θάνατος του Ποιητή» αναφερόμενος στον Φ.Γκαρθία Λόρκα είχε προϊδεάσει τις πολιτικές αλλαγές στον τόπο μας. Η «Μικρά Ασία», ένα έργο που έγραψε ο Απόστολος Καλδάρας με τον Πυθαγόρα, εκφράζει τις βαθιές δημοκρατικές του ιδέες για την κοινωνία μας. Είναι ένα έργο σταθμός στον ελληνικό πολιτισμό και μαζί με τον «Βυζαντινό Εσπερινό» σε στίχους Λευτέρη Παπαδόπουλου, αποτελούν δύο από τις κορυφαίες στιγμές του ελληνικού τραγουδιού. Μέσα από τους παραδοσιακούς δρόμους της μουσικής μας, με εμπνευσμένη ενορχήστρωση, μιλάνε για την ενότητα και την αγάπη των λαών, τον πόνο της προσφυγιάς και τα όνειρα του απλού κόσμου. Παράλληλα πρόσφερε την αναγνώριση και την καθιέρωση σε δύο άξιους τραγουδιστές τον Γ. Νταλάρα και την Χάρις Αλεξίου. Ανήσυχος και πολλές φορές ριζοσπαστικός, ο Απόστολος Καλδάρας, διαφωνεί με την καινούργια θεωρεία του marketing στο ελληνικό τραγούδι αντιτίθεται στις δισκογραφικές εταιρίες, συνδικαλίζεται, αλλά χωρίς να εγκαταλείψει την προσφορά του στο τραγούδι. Συνεργασίες με νέους και παλαιότερους συνεργάτες όπως ο Στράτος Διονυσίου, ο Πάριος, ο Κόκοτας, αλλά και η πρωτοεμφανιζόμενη Γλυκερία εξακολουθούν να εμπνέουν την δουλειά του Απόστολου.


Ο Απόστολος Καλδάρας με την εγγονή του (8/2/1987)

Στις τελευταίες του δουλειές συνεργάζεται με νέους τραγουδιστές και πάλι, όπως ο Ανδρέας Καρακότας, ο Μιχάλης Παπαζήσης, η Άντρυ Κωνσταντίνου και εκδίδει τις «Μπαλάντες του Περιθωρίου» στον Σείριο του Μάνου Χατζιδάκι. Περισσότερα από 45 χρόνια βρίσκεται στις υψηλότερες θέσεις των πωλήσεων δίσκων. Βρίσκεται πάντα μέσα στην κάθε καινούργια εποχή μέσα στην κάθε εξέλιξη. Γεγονός σπάνιο, αν όχι μοναδικό σε έλληνα δημιουργό. Το μέγεθος της προσφοράς του στον ελληνικό πολιτισμό είναι πολύ μεγάλο, αλλά και δυσανάλογο της αναγνώρισης του. Ο Απόστολος Καλδάρας και το έργο του δεν απόλαυσαν ποτέ ότι τους αξίζει, ίσως επειδή ακόμη, δεν έχουν αποτελέσει παρελθόν. Τα τραγούδια του είναι μέσα στην καρδιά μας και στη κάθε μας στιγμή εδώ και πολλές γενιές και θα συνεχίσουν και στις επόμενες. Καιρός να βάλουμε και εμείς ένα «Πετραδάκι»...στην τόσο αναγκαία για τον πολιτισμό μας, αναγνώριση του έργου του.

Πέθανε στο σπίτι του όπως ο ίδιος επιθυμούσε στις 8 Απριλίου του 1990 όχι όμως και τα τραγούδια του.



«Πάνε κι έρχονται καράβια/ φορτωμένα προσφυγιά/ βάψαν τα πανιά τους μαύρα/ τα κατάρτια τους μαβιά/ Σε ποια πέτρα σε ποιο χώμα/ θα ριζώσεις τώρα πια/ κι απ' το θάνατο ακόμα/ πιο πικρή 'σαι προσφυγιά/ Πού να βρίσκεται ο πατέρας/ ψάχνει η μάνα τα παιδιά/ μας εσκόρπισε ο αγέρας/ σ' άλλη γη σ' άλλη στεριά».
(Στίχοι Πυθαγόρας, μουσική Απόστολος Καλδάρας)

Δισκογραφία


1969 - Εβίβα ρεμπέτες
1971 - Ο Γιώργος Νταλάρας τραγουδά Απόστολο Καλδάρα
1971 - Σήμερον
1972 - Μικρά Ασία
1973 - Βυζαντινός εσπερινός
1974 - Για ρεμπέτες και για φίλους
1974 - Ροβινσώνες
1975 - Σκόρπια φύλλα
1976 - Τα σήμαντρα
1977 - Τελευταία νύχτα
1978 - Τα ορθόδοξα
1979 - Δέκα χρόνια τραγούδι
1980 - 30 Χρόνια Καλδάρας
1983 - 30 Χρόνια Καλδάρας Νο2
1983 - Τα παράπονα μου
1984 - Όταν μιλούν τα τέλια
1984 - Οι μεγάλοι του ρεμπέτικου Νο15
1990 - Αφιέρωμα στον Απόστολο Καλδάρα
1990 - Νύχτωσε χωρίς φεγγάρι
1990 - Τα κλασσικά του Απόστολου Καλδάρα
1991 - Στον Απόστολο με αγάπη