Παυλίδης Παύλος - Βιογραφικό & δισκογραφία

Γεννήθηκε στη Βέροια. Συμμετείχε στο συγκρότημα "Μωρά Στη Φωτιά". Στη συνέχεια δημιούργησε τα "Ξύλινα Σπαθιά" στα οποία παρέμεινε μέχρι τη διάλυσή τους.

Το 2004 κυκλοφορεί ο πρώτος προσωπικός του δίσκος με τίτλο "Αφού Λοιπόν Ξεχάστηκα". Το 2006 κυκλοφορεί ο δίσκος "Άλλη Μια Μέρα" σε συνεργασία με τους B-movies.
Παυλίδης και Μωρά στη Φωτιά & Ξύλινα Σπαθιά
Οι γονείς του μετανάστες στη Γερμανία και ο ίδιος μετακομίζει συχνά. Σημαντικό μέρος της ζωής του θα το περάσει στο εξωτερικό με κύριους σταθμούς το Παρίσι και τη Γενεύη. Στην Ελλάδα αρχίζει να δραστηριοποιείται στα τέλη της δεκαετίας του '80 και στις αρχές του '90 με το γκρουπ Μωρά στη Φωτιά. Δημιουργικότερη ωστόσο περίοδος στη ζωή του θεωρείται αυτή των Ξύλινων Σπαθιών. Αυτό τόσο λόγω της μεγάλης απήχησης και πλήρους αναγνώρισης από ένα διψασμένο για καλό ροκ ηλεκτρονικό ήχο κοινό όσο και λόγω του ποιοτικού αλλά και ποσοτικού πια μεγέθους του έργου του. Το ταξίδι με τα Ξύλινα Σπαθιά θα διαρκέσει μέχρι και το 2003.
Παυλίδης και οι B-Movies
Μετά το "χωρισμό" αυτό ο Παυλίδης αναλαμβάνει πια εξ ολοκλήρου τον έλεγχο της δουλειάς που θα παρουσιάζει. Οι συνεργασίες του με μουσικούς είναι πιο προσεκτικές και τα αποτελέσματα που ακολουθούν βαδίζουν πια χωρίς συμβιβασμούς και φτιασιδώματα στο καλλιτεχνικό και αισθητικό μονοπάτι που επιλέγει ο ίδιος. Συγκροτήθηκε λοιπόν μια νέα ομάδα οι B-movies οι οποίοι θα είναι στο εξής οι συνοδοιπόροι του. Αρχικά μ' έναν μελαγχολικό, ακουστικό, ταξιδιάρικο ήχο που δεν μας είχε συνηθίσει ο Παύλος μέσα από το δίσκο "Αφού λοιπόν ξεχάστηκα" που κυκλοφόρησε το 2004. Όχι ότι το μελαγχολικό στοιχείο δεν εμφανιζόταν και σε πολλά τραγούδια των "Σπαθιών" όπως π.χ. "Κοιτάζω τα σπίτια", "Βροχοποιός" κτλ. απλώς δείχνει να έχει σωρεύσει τεράστια νοσταλγικότητα και θλίψη ακόμα, που μέσα από την ένταση και την "οργή" των "Σπαθιών" ίσως ένιωθε οτι δεν αντικατοπτριζόταν πλήρως στο έργο που παρουσίαζε. Η στιχουργική αλλά και η σύνθεση των τραγουδιών αναδεικνύει την προσπάθεια του Π.Π. να παραμερίσει λίγο την ένταση και το έντονο ρυθμικό στοιχείο που κυριαρχούσε στα τραγούδια των "Σπαθιών". Η ακουστική κιθάρα και τα διάφορα πνευστά κάνουν την εμφάνισή τους και προσδίδουν ένα τόνο γαλήνης στους εμπνευσμένους στίχους τραγουδιών όπως "Ο κηπουρός", "Η σπασμένη πολυθρόνα", "Αφού λοιπόν ξεχάστηκα" και "Μόχα". Ήταν ένας δίσκος αντίθετα στις προσδοκίες των θαυμαστών και των οπαδών των "Σπαθιών". Με το δεύτερο δίσκο του όμως ο Π.Π. επέστρεψε σε λιγότερο απάτητα γι αυτόν μουσικά μονοπάτια. Ο δίσκος "Άλλη μια μέρα" που κυκλοφόρησε το 2006 έχει τη σφραγίδα του σε κάθε κομμάτι και σε ορισμένα από αυτά η διάθεση για επιστροφή στις (μουσικές) ρίζες του είναι εμφανής. Το ηλεκτρονικό στοιχείο ξαναπαίρνει πρωταγωνιστικό ρόλο στον ήχο που μας προσφέρει ο Π.Π. και ο ξεσηκωτικός ρυθμός αν και όχι τόσο "στενά" ροκ όσο παλιά συνεχίζει -ή μάλλον ξαναρχίζει- να συναρπάζει. "Όσο μικραίνω", "Θεριστές", "Άλλη μια μέρα" είναι τα πλέον αντιπροσωπευτικά παραδείγματα του funk παιξίματος που κυριαρχεί στο δίσκο ενώ δε λείπουν και πιο αργα κομμάτια όπως π.χ. ο "Κοραλλένιος Βυθός" και το "Super star".
Σε όλη του την πορεία ο Παύλος Παυλίδης είναι ένας καλλιτέχνης που πειραματίστηκε, ρίσκαρε στον ήχο του αλλά πάντα διατηρώντας μια υψηλή αισθητική στο έργο του αλλά και μια καλλιτεχνική ηθική αρνούμενος την αστερόσκονη που αφειδώς προσφέρουν τα ΜΜΕ σε ροκ μπάντες. Συνεχίζει το δικό του ταξίδι στην ροκ σκηνή που "...δεν έχει τέλος..."

Δισκογραφία

Αφού λοιπόν ξεχάστηκα (Plus Rec), 2004
Άλλη μια μέρα (Archangel), 2006

Με τα Ξύλινα Σπαθιά
Ξεσσαλονίκη, 1993
Πέρα απ' τις πόλεις της ασφάλτου, 1995
Μια ματιά σα βροχή, 1997
Τροφή για τα θηρία (EP), 1999
Ένας κύκλος στον αέρα, 2000