Συνεντεύξεις στο "Μουσικόραμα"
13 Δεκεμβρίου 2011
Οι αδερφοί Μυλωναδάκη, ο Γιώργος και ο Σταύρος, ταιριασμένοι σαν.. δίδυμοι σε φωνές και ταπεραμέντο, μου λένε πως ξεκίνησαν και πως προχωρούν στην καριέρα τους στον κόσμο της μουσικής. Μοιράζονται επίσης σκέψεις ανησυχίας αλλά και αισιοδοξίας, που οφείλουν να έχουν όπως λένε, για τα σημερινά πράγματα στην Ελλάδα που μας έχουν δυσκολέψει όλους μας.. Όλα αυτά στην κουβέντα μας στο Μουσικόραμα..

Μαρία: Γεια σας παιδιά. Χιώτες λοιπόν, αδέρφια δίδυμα και πάντα μαζί. Εδώ ταιριάζει αυτό που λένε.. οι Χιώτες πάνε δυό-δυό. Ξεκινήσατε να σπουδάζετε Διοίκηση επιχειρήσεων και Marketing, αλλά τελικά σας κέρδισε η μουσική. Πώς έγινε;
Μυλωναδάκη: Από πολύ μικροί ασχολούμαστε με τη μουσική. Παίζαμε και τραγουδούσαμε σε διάφορους χώρους στο νησί μας. Μετά το σχολείο και όταν ήρθαμε στην Αθήνα να σπουδάσουμε, βρήκαμε κάποιους χώρους και παίζαμε οι δυο μας. Τελειώνοντας τις σπουδές καταλάβαμε ότι αυτό ήταν που θέλαμε και αγαπούσαμε περισσότερο, η μουσική. Εδώ είχαμε τις δυνατότητες να το πραγματώσουμε.
Μαρία: Πως νοιώσατε την πρώτη φορά που σταθήκατε μπροστά σ' ένα μικρόφωνο; Ποιος από τους δύο είχε περισσότερο τρακ;
Μυλωναδάκη: Η αλήθεια είναι ότι ντρεπόμασταν πάρα πολύ. Δεν ξέρουμε πόσο πολύ το αισθανόταν αυτό ο καθένας ξεχωριστά, δεν το έχουμε συζητήσει ποτέ.
Μαρία: Έχετε συνεργαστεί με πολλούς και σημαντικούς συνθέτες και ερμηνευτές. Πώς προέκυψε αυτό, αφού τότε είσασταν δυό νέα παιδιά που ξεκινούσατε μόλις να περπατάτε στον κατά γενική ομολογία πολύ δύσκολο δρόμο της μουσικής;
Μυλωναδάκη: Όταν ήρθαμε από τη Χίο δεν ξέραμε κανέναν.Οι επαφές μας ξεκίνησαν κυρίως μέσα από τις ζωντανές εμφανίσεις που κάναμε. Πολλές φορές βλέπαμε ανθρώπους της μουσικής να έρχονται και να μας παρακολουθούν, κάποιοι από αυτούς μας προσέγγισαν και κάποιους επιδιώξαμε να γνωρίσουμε εμείς. Μετά ήρθε και ο δίσκος που συνεργαστήκαμε με σημαντικούς καλλιτέχνες και από αυτό μας έμαθαν και κάποιοι άλλοι.
Μαρία: Επιμεληθήκατε παιδικές χορωδίες και μουσικοθεατρικές παραστάσεις στην πατρίδα σας τη Χίο. Πώς έγινε αυτό.. ;
Μυλωναδάκη: Ξεκινήσαμε να παίζουμε και να τραγουδάμε από το σχολείο σε εκδηλώσεις, συναυλίες … μας έβλεπαν οι δάσκαλοι, οι καθηγητές μας…Σε μικρές κοινωνίες σε μαθαίνει γρήγορα κόσμος. Κάπως έτσι μας γνώρισαν άνθρωποι που είχαν σχέση με μουσική και θέατρο και ασχοληθήκαμε και με αυτό.
Μαρία: Πότε μπαίνετε για πρώτη φορά στη δισκογραφία, με ποιο δίσκο και ποιους συνεργάτες;
Μυλωναδάκη: Στη δισκογραφία μπαίνουμε τo 2003.Ο τίτλος του δίσκου ήταν «Να σκεπαστείς με όνειρα» και περιείχε 11 τραγούδια. Σε αυτό το δίσκο συνεργαστήκαμε με το Σταύρο Ξαρχάκο, το Γιώργο Δημητριάδη, το Δημήτρη Κοργιαλά, κ.α
Μαρία: Είναι δύσκολη η συνεννόηση μεταξύ δύο που συνεργάζονται τόσο στενά όπως είστε εσείς; Παίζει ρόλο το ότι είστε δίδυμα αδέρφια;
Μυλωναδάκη: Η συνεννόηση και η συνεργασία όχι δεν είναι δύσκολη, κάθε άλλο. Το ότι είμαστε δίδυμα αδέρφια είναι πολύ σημαντικό, επικοινωνούμε άμεσα, δε χρειάζεται να πούμε πολλά. Είναι όμως πολύ έντονες οι στιγμές εκείνες που διαφωνούμε σε κάτι. Δε θα θέλατε να είστε μπροστά!
Μαρία: Σερφάρετε καθόλου στο διαδίκτυο; Πώς το βλέπετε όλο αυτό;
Μυλωναδάκη: Έχουμε πολύ καλή σχέση με το διαδίκτυο.
Το ίντερνετ δεν είναι μόνο μια παγκόσμια βιβλιοθήκη. Είναι ένα εργαλείο με απίστευτη δύναμη στο οποίο έχουν πρόσβαση όλοι. Είναι στο χέρι καθενός πως θα το διαχειριστεί και θα το χρησιμοποιήσει .
Μαρία: Που εμφανίζεστε τώρα και ποια είναι τα άμεσα σχέδιά σας δισκογραφικά και επί σκηνής;
Μυλωναδάκη: Θα κάνουμε τρεις εμφανίσεις στη θεατρική σκηνή του «Eliart” τις τρεις τελευταίες Παρασκευές του Δεκέμβρη 16-23-30. Για τον καινούργιο χρόνο συζητάμε για κάποιους χώρους, όμως μέχρι στιγμής δεν έχουμε καταλήξει. Παράλληλα συνεχίζεται η συνεργασία μας με τον Κώστα Μακεδόνα κάνοντας συναυλίες. Δισκογραφικά.. ετοιμάζουμε ένα δίσκο ο οποίος θα περιέχει νέα τραγούδια αλλά και διασκευασμένα τραγούδια συνθετών που έχουμε συνεργαστεί μέχρι τώρα.
Μαρία: Η κατάσταση στην Ελλάδα, πώς λειτουργεί μέσα σας;
Μυλωναδάκη: Μας πληγώνει και μας απογοητεύει. Οφείλουμε όμως να αισιοδοξούμε και να κάνουμε ότι καλύτερο, ο καθένας στο μέτρο και το βαθμό που μπορεί.
Μαρία: Αν είχατε την ευκαιρία να διαλλέξετε εσείς κάποιον πρωθυπουργό, αλλά να μην είναι πολιτικό πρόσωπο, ποιον θα διαλλέγατε;
Μυλωναδάκη: Αυτό σαφώς και δεν είναι θέμα ενός μόνο προσώπου.Το σημαντικό είναι η ύπαρξη μιας συνολικής δράσης που θα πηγάζει από το λαό και θα λειτουργεί πιο άμεσα.
Μαρία: Όταν γράφετε ένα τραγούδι, σε τι δίνετε βάση, στο στίχο ή τη μουσική;
Μυλωναδάκη: Και τα δύο στοιχεία είναι εξίσου σημαντικά για να λειτουργήσει ένα τραγούδι. Είναι ένα πάντρεμα που για να είναι πετυχημένο κάθε του στοιχείο πρέπει να είναι αυθύπαρκτο.
Μαρία: Έχει τύχει ποτέ κάποια συνεργασία σας, ενώ είχε ξεκινήσει με άριστους οιωνούς, να χαλάσει ξαφνικά και βίαια;
Μυλωναδάκη: Ναι έχει συμβεί.
Μαρία: Τα μουσικά συγκροτήματα στην εποχή μας, όπως είστε εσείς, νομίζετε πως συναντούν περισσότερες δυσκολίες απ' τους τραγουδιστές που κάνουν ατομική καριέρα;
Μυλωναδάκη: Να σας πούμε πως εμείς δεν αισθανόμαστε αλλά και δεν είμαστε συγκρότημα… Είμαστε δίδυμα αδέρφια, τραγουδάμε και λειτουργούμε περισσότερο σαν ένα παρά ως σύνολο. Και οι δύο αντιμετωπίζουν δυσκολίες. Το καθένα έχει τα υπέρ και τα κατά. Όμως η αλήθεια είναι πως τα συγκροτήματα δεν είναι τόσο ευέλικτα όπως το να λειτουργεί και να παίρνει τις αποφάσεις κανείς μόνος. Από την άλλη όμως, μπορεί να υπάρχει μεγαλύτερη δημιουργικότητα , λόγω πολλών και διαφορετικών ιδεών, κάτι που μπορεί να μην συμβαίνει σε κάποιον που κάνει μόνος του καριέρα. Επίσης πολύ σημαντικός παράγοντας για τα μέλη ενός συγκροτήματος είναι και ο οικονομικός. Πολλές αξιόλογες μπάντες διαλύονται γι΄ αυτό το λόγο πριν γίνουν γνωστές στο ευρύ κοινό.
Μαρία: Αν υπήρχε μηχανή του χρόνου, θα τολμούσατε ένα ταξιδάκι; Αν ναι.. που θα θέλατε να πάτε, στο παρελθόν, στο μέλλον ή κάπου αλλού;
Μυλωναδάκη: Το παρελθόν το ξέρουμε, στο μέλλον δε θέλουμε να πάμε γιατί δε θα έχει αξία το παρόν. Μένοντας λοιπόν στο παρόν θα φωνάζαμε τους φίλους μας, θα παίρναμε τις κιθάρες μας και για τρεις Παρασκευές θα «Τα λέμε…» στο «Eliart». Σαν να καθόμαστε στο σαλόνι του σπιτιού μας παρέα…
Μαρία: Ευχαριστώ παιδιά.. Ναι.. το παρόν σας προς το παρόν είναι το «Eliart».. Με το καλό λοιπόν να υποδεχτείτε τους φίλους σας στο σαλόνι του και να τραγουδήσετε παρέα.. Εύχομαι ευτυχία και επιτυχία σ’ ότι κάνετε..

































