Βασίλης Λέκκας Συνέντευξη

Αξιολόγηση Χρήστη: / 5
ΧείριστοΆριστο 

31 Ιανουαρίου 2012

Ο Βασίλης Λέκκας, μελωδικός, ενθουσιώδης, δημιουργικός, ανένταχτος σε ένα στείρο πολιτικό κατεστημένο που πολεμά με όλες του τις δυνάμεις-δεν κάθεται με σταυρωμένα χέρια.. όπως μου λέει- ξεκινά να μιλά και να θυμάται τις πρώτες μέρες του στο τραγούδι και να φτάνει μέχρι σήμερα στην κουβέντα μας στο Μουσικόραμα..

Συνέντευξη του Βασίλη Λέκκα στη Μαρία Παπαδάκη στο "Μουσικόραμα"

 Μαρία: Βασίλη, πως προέκυψε η γνωριμία σου με το Μάνο Χατζιδάκι και μάλιστα στο ξεκίνημά σου;

Μ. Χατζιδάκις: Ένα ρολόι στο καπηλειό Απο το δίσκο Η Εποχή της Μελισσάνθης. Τραγουδούν οι Βασίλης Λέκκας και Γιώργος Μιχαλιολής Στίχοι - Μουσική Μάνος Χατζιδάκις

 Μαρία: Άρα.. η απώλεια του Μάνου Χατζιδάκι, θα ήταν για σένα τεράστια, αφού ξεκίνησες μαζί του. Έτσι δεν είναι;

 Βασίλης: Κοίταξε Μαρία, τα συναισθήματα μου για την απώλεια του Μάνου Χατζιδάκι μοιάζουν μ’ αυτά που μπορεί να αισθανθεί κάποιος χάνοντας ένα μέλος της οικογένειάς του. Ο Μάνος ήταν για μένα ένα πρόσωπο που με καθόρισε. Τον νοιώθω σαν πρώτου βαθμού συγγενείας πρόσωπο. Το αποτύπωμά του πάνω μου έχει μια διάσταση η οποία έχει να κάνει με την πολυεπίπεδη ύπαρξή του, και βεβαίως και την καλλιτεχνική του πλευρά, που με κρατάει όρθιο και σε μία σχέση επικοινωνιακή, αυτό που λέω εγώ.. μεταφυσική σχέση.. Πιστεύω ότι αυτό συμβαίνει με ανθρώπους που έχουν αφήσει κοινή δημιουργία, και μία σχέση αλληλοϋποστήριξης, και λειτουργούσαν σε ένα χρήσιμο κομμάτι της τέχνης.

ΑΣΙΚΙΚΟ ΠΟΥΛΑΚΗ & ΚΟΙΤΑ ΜΕ ΣΤΑ ΜΑΤΙΑ ένα τραγούδι από αυτό το δίσκο,που είναι σε στίχους του Μιχάλη Γκανά.Ερμηνεύει ο Βασίλης Λέκκας.Εδώ,κιθάρα παίζει ο Γιάννης Σπάθας. Από την εκπομπή του Σπύρου Παπαδόπουλου.

 Βασίλης: Όταν ανοίγεις μια πόρτα με τον Χατζιδάκι, ανοίγει και με τον Θεοδωράκη, γιατί αισθάνομαι ότι αυτοί οι δύο είναι μια οικογένεια.
Η γνωριμία μου λοιπόν με τον Μίκη Θεοδωράκη έγινε μετά από τρία χρόνια αφ’ ότου είχα γνωρίσει το Μάνο Χατζιδάκι.
Όταν ο Μάνος και ο Μίκης αποφάσισαν να κάνουν κάποιες κοινές συναυλίες.. ένα τεράστιο καλλιτεχνικό γεγονός που έγινε σε πέντε- έξι πόλεις στην Ελλάδα και στην Κύπρο, έλαβα μέρος και αυτό για μένα ήταν μοναδική και αξέχαστη εμπειρία.
Η γνωριμία μου λοιπόν με το Μίκη και το Μάνο ήταν καταλυτική. Αμέσως αισθάνθηκα ότι βρίσκομαι δίπλα στο Διόνυσο και στον Απόλλωνα.

 Μαρία: Υπάρχει κάποια ειδοποιός διαφορά ανάμεσα στον Μάνο και τον Μίκη, όπως το είδες εσύ;

 Βασίλης: Πιστεύω πως και οι δύο προσεγγίζουν ένα θέμα κοινωνικής κατάθεσης και πνευματικής προσφοράς, αλλά το προσεγγίζουν μ’ ένα διαφορετικό τρόπο ο καθένας. Όμως ότι παρήχθη και παράγεται απ’ αυτούς, είτε το κοινοποιούν τρίτοι για λογαριασμό τους, είναι μια τεράστια αναφορά στη νεώτερη Ελληνική μας μυθολογία. Αυτά τα πρόσωπα είναι μυθικά από τον τρόπο που τάχθηκαν και πρόσφέρανε σ’ αυτή τη χώρα.

 Μαρία: Ναι.. Το... τάχθηκαν είναι η λέξη που ταιριάζει σ’ αυτή την περίπτωση...

 Βασίλης: Είναι ταγμένοι φύσει, θέσει.. Δηλαδή το καλλιτεχνικό τους μέγεθος κι’ η πνευματική τους αξία, είναι σημεία αναφοράς. Είναι γεννήματα μιας τέτοιας κουλτούρας, μιας τέτοιας παιδείας, μιας τέτοιας ιστορικής συγκυρίας, που κουβαλάει την κληρονομιά κατευθείαν από την αρχαιότητά μας. Είναι κρίκοι μιας αλυσίδας, που προσπαθεί να μας κρατήσει ως έθνος και ως λαό, για να μπορέσουμε να ενωθούμε και να κατανοήσουμε τη ρίζα μας. Αυτά τα πρόσωπα ήτανε και παραμένουνε πραγματικά η μετάγγιση από τη μία περίοδο στην άλλη.

 Μαρία: Έχεις ερμηνεύσει μεγάλους Έλληνες ποιητές. Ποιά ή ποιο ποίημα ποιανού ποιητή.. έμεινε μέσα σου;

 Βασίλης:Στο ξεκίνημά μου γνώρισα τον ποιητή-στιχουργό Νίκο Γκάτσο και μάλιστα σε προσωπικό επίπεδο. Με το Γκάτσο και το Χατζηδάκη είπα αρκετά τραγούδια. Ο Γκάτσος λοιπόν είναι μια εμπειρία μοναδική για μένα, αφού κι’ ο ίδιος ο Χατζιδάκις τον θεωρούσε μέντορά του.
Εγώ ερχόμουνα δύο γενιές πίσω, για να συναντήσω το Χατζηδάκη και άλλη μια γενιά για να βρω το Γκάτσο, επειδή βέβαια υπήρχε μεταξύ μας διαφορά ηλικίας. Παρ’ όλα αυτά, ρουφούσα σαν σφουγγάρι τη συμπεριφορά και τη σοφία του Γκάτσου, όσο μπορούσα βέβαια να την κατανοήσω και να την εντάξω σ’ ένα κοινωνικό περιβάλλον το οποίο ήταν τελείως διαφορετικό απ’ αυτά που άκουγα και ζούσα. Ο Γκάτσος και ο Χατζιδάκις ήταν πιο μπροστά απτή μιζέρια της εποχής και αυτό συνέβαινε γιατί κι’ οι δύο ήταν πιο καταρτισμένοι σ’ αυτό που είχε προηγηθεί.
Ο Γκάτσος λοιπόν, μια που με ρώτησες για ποιητές, είναι για μένα ένας.. Βούδας, μ’ όλη αυτή τη σοφία που κουβαλούσε.