Ραζέλη Αφεντούλα - Συνέντευξη

Αξιολόγηση Χρήστη: / 0
ΧείριστοΆριστο 

01 Οκτωβρίου 2009

Χαρείτε το!!!

 Μαρία: Σερραία λοιπόν Αφεντούλα. Βόρεια... Σπουδάζεις νηπιαγωγός στην Καρδίτσα, αλλά και μουσικο-παιδαγωγικά στο Σύγχρονο Ωδείο Θεσσαλονίκης, άρα σε τραβάει σαν μαγνήτης η μουσική... Φταίει γι' αυτό η καταγωγή σου, το.. ανάθρεμμά σου σε μουσική οικογένεια ή έχεις έμφυτη την αγάπη για το τραγούδι;

 Αφεντούλα: Λοιπόν, γεννήθηκα στις Σέρρες, Απρίλη μήνα. Η οικογένεια, καλλίφωνη, καλαίσθητη και με μεράκια και γλέντια πολλά στη δεκαετία του 60. Ο πατέρας έπαιζε λίγο μαντολίνο. Κάποιος του το έδειξε στη Μακρόνησο. Α, και φυσαρμόνικα.. Δύσκολες εποχές, αλλά τότε υπήρχε ελπίδα, καθώς και τα μεγάλα πνεύματα και οι ψυχές των ποιητών, συνθετών και άλλων καλλιτεχνών που ανάσταιναν την ψυχή μας. Ο Μάνος, ο Μίκης, ο Λοίζος, ο Γκάτσος, ο Σεφέρης, ο Ελύτης και τόσοι άλλοι εξαίρετοι.. Το τραγούδι ήταν μέρος της καθημερινότητας μας. Πάντα τραγουδούσα.. Έτσι γεννήθηκα νομίζω.. Μεγάλωσα με τη φωνή της Μοσχολιού και του Μπιθικώτση, αλλά και με τα τραγούδια των ελληνικών και «ξένων» γκρουπ της εποχής μου. Μέσα σ' όλα.

 Μαρία: Που παίρνεις το βάπτισμα του πυρός στη μουσική, δηλαδή πότε πρωτοπιάνεις μικρόφωνο στα χέρια σου για να τραγουδήσεις μπροστά σε κοινό;

 Αφεντούλα: Το βάπτισμα του πυρός το πήρα στην πρώτη συναυλία της ζωής μου, που ομολογουμένως μου άρεσε πολύ, στην Καρδίτσα όπου σπούδαζα, στη συναυλία που έστησε ο Διονύσης ο Τσακνής, που ζούσε τότε εκεί. Είχαν δημιουργήσει ένα χώρο, το καφωδείο, και έπαιζαν μουσικές. Ήταν το στέκι των προοδευτικών ανθρώπων της Καρδίτσας. Στη λαϊκή Βιβλιοθήκη της πόλης, ανεβάσαμε τους ΄΄Αχαρνείς΄΄ του Σαββόπουλου. Η Καρδίτσα, οι παρέες και το Καφωδείο, με καθόρισαν και μου εκλέπτυναν το κριτήριο μου. Εκεί, άκουσα για πρώτη φορά και τραγούδησα και ρεμπέτικα τραγούδια, όπου συνέχισα να τραγουδώ στη Θεσσαλονίκη, δουλεύοντας ταυτόχρονα και σε ιδιωτικό σχολείο. Το πρώτο μου πάλκο, στο ''Μπαλκονάκι'', ένα θρυλικό μαγαζί, και μετά οι παρέες και η τρέλα των πρώτων εκτελέσεων στα ρεμπέτικα. Η Θεσσαλονίκη!! Άλλη μια πόλη που με επηρέασε βαθιά και μου χάρισε μαγικές στιγμές. Έπειτα ήρθε και το Σμυρναίϊκο τραγούδι, το παραδοσιακό. Είμαι Θρακιώτισσα απ' τον πατέρα μου και Σερραία απ’ τη μάνα μου. Τα τραγούδια αυτά ήταν και είναι ένας ολάνθιστος κήπος, που μπαίνω και κάνω τις βόλτες μου και σβήνω τα μεράκια μου…

 Μαρία: Έχεις συνεργαστεί με ηχηρά ονόματα του Ελληνικού πενταγράμμου. Πώς προέκυψε;

 Αφεντούλα: Αρκετά πράγματα στη ζωή μου, ήρθαν και με ΄συνάντησαν΄, και είμαι ευγνώμων γι αυτό. Έτσι λοιπόν, οι συνεργασίες με την Ελευθερία Αρβανιτάκη, τον Χρήστο Νικολοπουλο, τη Χαρούλα Αλεξίου, τον Μανώλη Ρασούλη, τον Μπάμπη Γκολέ, τον Κώστα Παπαδόπουλο, τον Βαγγέλη Κορακάκη, Τάκη Σούκα και με πολλούς άλλους καλούς συναδέλφους, είναι για μένα δώρα..

 Μαρία: Τι σου αποκόμισε η... θητεία σου δίπλα στον μεγάλο Βαγγέλη Κορακάκη;

 Αφεντούλα: Η συνεργασία μου με τον Βαγγέλη Κορακάκη, μου χάρισε μια πολύ όμορφη και ζεστή φιλία και πολύ όμορφα επίσης τραγούδια, με τα οποία συστήθηκα στον κόσμο. "Το ποτηράκι της καρδιάς" και η "Μαγεμένη" αγκαλιά, είναι δύο εξ αυτών.

 Μαρία: Πώς γεννήθηκε η συνεργασία σου με τη Λίνα Νικολακοπούλου και τον Θάνο Μικρούτσικο, στην ταινία της Φρίντας Λιάππα "Τα χρόνια της μεγάλης ζέστης"; Πες μου λίγα λόγια γι' αυτό..

 Αφεντούλα: Ήρθαν και μας άκουσαν στο μαγαζί που δουλεύαμε και μάλλον τους αρέσαμε. Έτσι, μας επέλεξαν για να παίξουμε και να τραγουδήσουμε και στην ταινία. Ωραίες στιγμές και καλή εμπειρία. Οφείλω ένα μεγάλο ευχαριστώ στη Λίνα, γιατί αυτή ήταν λίγο αργότερα που με σύστησε στην Ελευθερία και στη Χαρούλα.

 Μαρία: Πότε πρωτοξεκινάς δισκογραφικά και με ποιους συνεργάζεσαι κατά καιρούς;

 Αφεντούλα: Ο ομφάλιος λώρος μου με την δισκογραφία είναι ο Βαγγέλης ο Κορακάκη με τους "μπουζουξήδες με πυξίδες". Συνεργαζόμαστε και στο Λαύριο. Ακολουθούν  συμμετοχές σε δίσκους όπως του Γεραλή Σωτήρη, του Γαβρήλου Κοκκωνά, σε ένα αφιέρωμα για τον Βασίλη Καραπατάκη, του Νικήτα Βοστάνη, στο δίσκο Άρωμα Σμύρνης και άλλους. Το 2000 κυκλοφορεί ο πρώτος μου προσωπικός δίσκος με τίτλο «Στη φωτιά να ρίχνεις μέλι», ενώ τον Νοέμβρη του 2008 κυκλοφορεί ο δεύτερος με τίτλο "Ξυπνήστε χαρές μου"..

 Μαρία: Συναυλίες στην Ελλάδα και στο εξωτερικό.. Τι ομοιότητες και τι διαφορές βρίσκεις;

 Αφεντούλα: Στις συναυλίες είναι πάντα μαγικά, γιατί υπάρχει πολύ ενέργεια που κυκλοφορεί ανάμεσα στον κόσμο και σε μένα. Στο εξωτερικό, το κοινό είναι πολύ πιο ζεστό και εκδηλωτικό μιάς και δεν είναι πολλά αυτά που γίνονται έξω, σε σχέση με την πληθώρα των εκδηλώσεων στην Ελλάδα. Πάντως, ο κόσμος ψάχνει να πιάσει την λεπτή απόχρωση και σχέση του καλλιτέχνη με το τραγούδι. Εμένα τουλάχιστον, με συγκινεί αυτό. Μου αρέσει αυτό το κοινό, και μου αρέσει να το μοιράζομαι το συναίσθημα μου.

 Μαρία: Ποια συνεργασία σου με συνθέτη, στιχουργό ή ερμηνευτή έχεις κρατήσει ως την πιο σημαντική για σένα και γιατί;

 Αφεντούλα: Όλες ήταν πολύ ιδιαίτερες. Σημαντική συνεργασία για μένα, ήταν οι πρώτες συναυλίες με την Ελευθερία. Θυμάμαι, ήμουν πολύ ζορισμένη και ανασφαλής και είχα φοβερές ημικρανίες σε όλες σχεδόν τις συναυλίες από το ζόρισμα να αντεπεξέλθω. Σημαντική και αυτή με τον Βαγγέλη, γιατί μέσα από τα τραγούδια του έμαθε ο κόσμος εμένα. Τον ευχαριστώ θερμά γι αυτό.

 Μαρία: Πού στέγασες το χειμώνα που μας πέρασε τις καλλιτεχνικές σου δραστηριότητες και πως συνεχίζεις το καλοκαίρι;

 Αφεντούλα: Παρουσίαζα σε μουσικές σκηνές της Αθήνας και όχι μόνο, τον δίσκο "Ξυπνήστε χαρές μου" στήνοντας live με πολύ αγαπημένα τραγούδια ελλήνων και ξένων συνθετών..

 Μαρία: Στο…"Ξυπνήστε χαρές μου", πώς προέκυψε ο άκρως αισιόδοξος τίτλος του και με ποιους συμπορεύεσαι;
 
 Αφεντούλα: Ο τελευταίος μου δίσκος είναι πολυσυλλεκτικός. Κοινοποιώ κάποιες άλλες ανησυχίες και ψαξίματα μου, χωρίς να αποποιούμαι την λαϊκή μου ταυτότητα. Έχει στοιχεία μουσικά από Βαλκάνια (Dasho Kurti), Aργεντινή (Astor Piazzola), Aρμενία ( Kora Michaelian), Bραζιλία (Antenor Bogea), ποίηση Charles Baudelaire, ενοποιημένα από στίχους Ελλήνων στιχουργών-ποιητών (Δ. Καρατζάς, Κ. Φασουλάς, Οδ. Ιωάννου, Η. Κατσούλης, Α. Στεφόπουλος, Εμίλια Οttaviano κ.α.) Στην ενορχήστρωση ο Κώστας Παρίσσης.

 Μαρία: Πώς προχωρείς δισκογραφικά; Υπάρχει κάτι ή είναι πολύ πρόσφατο το προηγούμενο βήμα σου και δεν σου επιτρέπει να σκεφτείς ακόμα το μέλλον;

 Αφεντούλα: Θέλω ο επόμενος δίσκος μου να είναι λαϊκός.. Κάτι σκέφτομαι και το δρομολογώ.. Θα δείξει.. Δεν καταστρώνω σχέδια (έχω στόχους όμως). Θα έρθει η ώρα του.. Ξέρετε, αν πάω να κάνω κάτι χωρίς να είναι η ώρα του, προσπαθώ πάρα πολύ, κουράζομαι πολύ για να το πετύχω, και δεν θέλω να προσπαθώ πια, τόσο πολύ για τα πράγματα. Έρχονται μόνα τους όταν είναι η ώρα τους. Έχει πολύ ενδιαφέρον πια για μένα, να αφήνομαι και λίγο στη ζωή.. έχει στοιχεία έκπληξης αυτό και ανατροπής πολύ συχνά. Είναι πολύ γοητευτικό. Εξάλλου , λειτουργεί ο νόμος της έλξης στη ζωή.. Έλκουμε, ο,τι επιθυμούμε πολύ, γι αυτό και πιστεύω ότι τίποτα δεν μας έρχεται ''τυχαία'' και απ έξω..

 Μαρία: Πώς τα βγάζει κανείς πέρα, όντας ερμηνευτής ή δημιουργός στον σημερινό δρόμο της μουσικής που δεν είναι κι' ο πιο ευκολοπερπάτητος;

 Αφεντούλα: Διορίστηκα για δεύτερη φορά, μετά από μια παραίτηση στο δημόσιο, ως νηπιαγωγός, για να έχω μια ευπρεπή επιβίωση, χωρίς πολλές οικονομικές ανασφάλειες.. Δεν συντηρούμαι από το τραγούδι. Έχω επιλογές. Κατά τα άλλα, ενδοσκόπηση και καλυτέρευση σαν άνθρωποι πρέπει να μας αφορά, αλλά αυτό ισχύει για τη ζωή μας εν γένει. Το τραγούδι, είναι ένα κομμάτι της. Δεν είναι η ίδια η ζωή!

 Μαρία: Τι έχεις να πεις με το θέμα "τραγουδοποιός" που έχει προκύψει κατά κόρον τα τελευταία χρόνια στην Ελληνική δισκογραφία και είναι κάτι σαν.. τρία σε ένα. Συνθέτει, στιχουργεί, ερμηνεύει... Υποστηρίζει τη.. μετριότητα, αφού κατά γενική ομολογία, κανείς δεν είναι.. τέλειος σε όλους τους τομείς ή είναι καλό για το Ελληνικό τραγούδι;

 Αφεντούλα: Είναι πολύ εύκολο να πει κάποιος, γράφω τραγούδια. Είναι και πολύ δύσκολο όμως. Εξαρτάται τι και γιατί γράφει κανείς. Υπάρχει υπερπληθώρα μουσικής και τραγουδιών σήμερα, με αποτέλεσμα να μην φτάνουν στ΄ αυτιά μας εξαιρετικά τραγούδια (μέσω ραδιοφώνου εννοώ ,που το ζητούμενο είναι η ακροαματικότητα). Προσωπικά, δεν ανησυχώ, γιατί κατά ένα μαγικό τρόπο, τα ωραία τραγούδια φτάνουν στ΄ αυτιά και στην ψυχή μου. Ξέρετε, ο άνθρωπος, όσο είναι ικανός για το ευτελές, το μέτριο, το άσχημο και το κακό, άλλο τόσο είναι ικανός και για πράγματα όμορφα και υψηλά.

 Μαρία: Μιά αδυναμία σου σε κάποιο παλιό κομμάτι... Ένα άκουσμα που σε συγκινεί ακόμη το ίδιο όπως παλιά όποτε το ακούς...

 Αφεντούλα: Νίνου.."Γεννήθηκα για να πονώ". Όσες φορές κι αν το ακούσω, με σφάζει η φωνή και το πάθος της..!!!

 Μαρία: Αν σου λέγανε πως μπορούσες να διαλέξεις άλλο δρόμο απ' το.. μουσικό που διάλεξες, θα έπαιρνες εύκολα άλλη κατεύθυνση ή θα ξανάκανες το ίδιο.. γλυκό λάθος, κι' ας ξέρεις τώρα από πρώτο χέρι τις δυσκολίες και τ' αγκάθια του..

 Αφεντούλα: Θα διάλεγα τον ίσιο, αλλά θα χειριζόμουν διαφορετικά κάποια πράγματα είτε είναι χαμένες ευκαιρίες, είτε καταστάσεις.. Έχω μετανιώσει για κάποιους χειρισμούς μου, αλλά βέβαια με τα τωρινά μου μυαλά και παίρνοντας απόσταση από τα πράγματα.. Τελικά όμως, ο καθένας πράττει αυτό που θεωρεί καλύτερο την δεδομένη στιγμή. Και βέβαια, επειδή μιλάμε για ενδοσκόπηση, αν από το αρνητικό βγάλουμε ζουμί και μάθουμε, τόσο το καλύτερο.

 Μαρία: Αν υπήρχε.. μηχανή του χρόνου, θα τολμούσες ένα ταξιδάκι στο.. άγνωστο; Αν ναι, που θάθελες να πας, μπροστά, πίσω ή κάπου αλλού;

 Αφεντούλα: Το άγνωστο δεν με τρομάζει, αλλά προτιμώ να το αφήνω ως έχει για να με εκπλήσσει. Στο παρελθόν δεν θα ταξίδευα γιατί ότι έγινε, έγινε.. Μαθαίνω την τέχνη του να είμαι παρούσα σ΄ αυτά που συμβαίνουν στο Τώρα.

 Μαρία: Ευχαριστώ Αφεντούλα μου. Εύχομαι το.. Τώρα σου νάναι τόσο δυνατό κι’ ευτυχισμένο, που ν’ αντιστέκεται σθεναρά στο άγνωστο και τρομακτικό.. αύριο. Να μην τόχει ανάγκη βρε αδερφέ!!!!.

Μαρία Παπαδάκη 10/2009

Αφεντούλα Ραζέλη: Βιογραφία - δισκογραφία