Λούκα Μαρία - Συνέντευξη

Ψάχνοντας στο.. μπουκέτο των νέων και ταλαντούχων παιδιών που ευτυχώς κατακλύζουν τον καλλιτεχνικό χώρο τον τελευταίο καιρό, συναντάς τη ΜΑΡΙΑ ΛΟΥΚΑ με την φωνή σαν..

κρύσταλλο και τη ματιά την ολοκάθαρη, που παραπέμπει σ’ άλλες εποχές πιο κοντά στην ψυχή…  Μια συζήτηση λοιπόν μαζί της εφ’ όλης της ύλης, θα μας φωτίσει για τη ζωή και τις ανησυχίες της…

 Μαρία Παπαδ.: Μαρία, η πρώτη μου ερώτηση αφορά το ξεκίνημά σου και τα χρόνια πριν απ’ αυτό.. Για ποιον προορισμό λοιπόν ξεκίνησες και πως βρέθηκες στης μουσικής τα μέρη;

 Μαρία Λούκα: Από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου, ασχολούμαι με τη μουσική. Ξεκίνησα γύρω στα 4 στο ωδείο Ηρακλείου να πηγαίνω στα Orph, ένα παιδικό τμήμα. Πάντοτε ήθελα να ασχοληθώ με αυτό όποτε δεν μπορώ να σου πω ότι θυμάμαι και πολλά πράγματα πριν από τον καιρό της μουσικής! Τώρα, επαγγελματικά μπήκα στο χώρο το 2000, αισίως κλείνω φέτος τα 10 μου χρόνια. Πιο πριν ήμουν μαθήτρια και με το που τέλειωσα το σχολείο έμπλεξα κατευθείαν με τα μουσικά, εργάστηκα δηλαδή σε ρεμπετάδικα στα από τα 18 μου.

 Μαρία Παπαδ.: Κατάγεσαι από την Κρήτη, εκεί άλλωστε  κάνεις και τις πρώτες σου μουσικές σπουδές… Με ποιο τρόπο επηρέασε η κουλτούρα κι’ η παραδοσιακή μουσική της μεγαλονήσου τη δική σου μουσική πορεία;

 Μαρία Λούκα: Σίγουρα ο τόπος καταγωγής μου με έχει επηρεάσει, ίσως περισσότερο από όσο φαίνεται στη γραφή μου. Πάντα πιστεύω ότι ο κάθε άνθρωπος κουβαλάει τις κυτταρικές του μνήμες οι οποίες λειτουργούν υποσυνείδητα και εμφανίζονται σε ανύποπτες στιγμές, όταν εκείνες θέλουν. Όταν δηλαδή εγώ κάθομαι και πίνω ένα ποτήρι κρασί άξαφνα θα μου βγει ένας κρητικός σκοπός, μια ρίζα που δεν είχα υποψιαστεί ότι την κουβαλούσα, ένα στιχάκι, μια μυρωδιά. Τώρα, την κουλτούρα της Κρήτης νομίζω ότι την κουβαλάω παντού, όχι μονό στη μουσική αλλά και στον τρόπο ζωής και συμπεριφοράς μου. Δύσκολα ξεριζώνεται από μέσα σου η Μεγαλόνησος.

 Μαρία Παπαδ.: Πως έρχεσαι στην Αθήνα και τι συναντάς στο.. μπουσούλισμά σου σε μια μεγαλούπολη που τίποτα δεν σου χαρίζεται;

 Μαρία Λούκα: Έρχομαι στην Αθήνα το 2000, περνώντας μέσω των πανελληνίων εισαγωγικών εξετάσεων στο Τμήμα Τουριστικών Επιχειρήσεων (ακόμα προσπαθώ να πάρω το πτυχίο!). Κατ 'ευθείαν πιάνω δουλειά σ' ένα μαγαζί στο Παγκράτι. Θυμάμαι ότι αντιμετώπισα δυσκολίες στην αρχή κυρίως επειδή δεν ήξερα κανέναν και δεν γνώριζα την πόλη. Σιγά- σιγά όμως έφτιαξα το δικό μου κύκλο και η δουλειά με κρατούσε σε εγρήγορση και σε επαφή με το ζωντανό κύτταρο της πόλης.

 Μαρία Παπαδ.: Πως συναντιέται ο δρόμος μου σου μ’ εκείνον του Διονύση Σαββόπουλου, κάτι που μόνο .. ευτυχή συγκυρία μπορεί να το πει κανείς;

 Μαρία Λούκα: Εκείνο το καλοκαίρι δούλευα στην Πάτρα με τον Λάμπρο Καρελά. Όταν γυρίσαμε τον Σεπτέμβρη, μου είχαν γίνει κάποιες προτάσεις για δουλειά που δεν ήθελα να πάω, πίστες και λοιπά. Μένω λοιπόν χωρίς δουλειά με την ελπίδα και την πίστη ότι κάτι σημαντικό θα γίνει. Έτσι κι έγινε λοιπόν. Χτυπάει το τηλέφωνο ένα πρωί και είναι ο Λαμπρός Καρελάς. Μου λέει…  ο Σαββόπουλος κάνει οντισιόν για τους Αχαρνείς στον Κεραμικό το μεσημέρι. Πάγωσα! Μαζεύω το κουράγιο μου, 19 χρονών τότε, και πάω. Μετά από 3 οντισιόν ο Διονύσης με καλωσόρισε στην παρέα του.

 Μαρία Παπαδ.: Στη συνέχεια, συνεργάζεσαι με πολλούς φτασμένους συναδέλφους σου. Με ποιους και τι αποκόμισες απ’ αυτές τις συνεργασίες;

 Μαρία Λούκα: Με κάθε συνεργασία που είχα, είχα την τύχη να κερδίζω. Εμπειρίες, γνώση και πάνω απ' όλα σπουδαίους ανθρώπους στη ζωή μου. Ο καθένας από αυτούς με δίδαξε με τον τρόπο του πως να είμαι αξιοπρεπής και συνεπής απέναντι στη δουλειά μου και τον κόσμο, να βλέπω αυτά που οι άλλοι δεν βλέπουν και να αισθάνομαι την καρδιά του κόσμου. Κάθε καλλιτέχνης είναι και ένας ιδιαίτερος άνθρωπος. Έμαθα να συνυπάρχω με όλους αυτούς τους χαρακτήρες με υπομονή, διακρίνοντας τις όμορφες πλευρές όλων.

 Μαρία Παπαδ.: Δηλώνεις πως.. δε γοητεύεσαι απ’ την ταχύτητα των .. reality. Θα σ’ έκανε κάποτε κάτι ν’ αλλάξεις γνώμη γι’ αυτά και γιατί όχι.. να λάβεις και μέρος σε κάποιο;

 Μαρία Λούκα: Δεν νομίζω πως θα μπορούσα να εξυπηρετήσω το σκοπό ενός reality, ούτε εκείνο τον δικό μου. Δεν ταιριάζουμε όλοι σε όλα. Όχι, δεν νομίζω ότι θα άλλαζα γνώμη. Τώρα, τι να σου πω. Αν ίσως, γινόταν ένα reality - ντοκιμαντέρ για τη ζωή των ανθρώπων σε λιγότερο προνομιούχες χώρες και την ενασχόληση τους με τη μουσική, ε, μπορεί και να συμμετείχα!

 Μαρία Παπαδ.: Η πρώτη σου δισκογραφική δουλειά κυκλοφορεί το 2006, τιτλοφορείται «ΚΑΛΗΜΕΡΑ» και συμμετέχει ο Σωκράτης Μάλαμας, γεγονός που σίγουρα τιμά το ξεκίνημά σου. Υπάρχουν άλλοι συντελεστές σ’ αυτόν το δίσκο και ποιοι; Τι σκέφτηκες αυθόρμητα όταν τον πήρες για πρώτη φορά στα χέρια σου;

 Μαρία Λούκα: Συντελεστές πολλοί! Δημήτρης Μπασλάμ, Αλέξης Αποστολάκης, Γιώργος Μπαντούκ, Φώτης Σιωτάς, Δημήτρης Μυστακίδης, Μανώλης Πάππος, Γιώργος Πεντζίκης και πολλοί ακόμα! Όταν έπιασα για πρώτη φορά τον δίσκο στα χέρια μου, προσπαθούσα να καταλάβω αν όντως αυτό που συμβαίνει είναι αληθινό! Τελικά, με τα χρόνια, δυστυχώς χάνεις όλη αύτη την αθωότητα της πρώτης φοράς! Τον ενθουσιασμό του ερασιτέχνη...!

 Μαρία Παπαδ.: Το 2009 κυκλοφορεί ο δεύτερος προσωπικός σου δίσκος, με τίτλο «ΙΣΤΟΡΙΕΣ». Τι σ’ έκανε να τον.. βαφτίσεις έτσι, πως αισθάνθηκες σαν τραγουδοποιός πια και ποιοι άλλοι… περπατούν μαζί σου στα μονοπάτια του;

 Μαρία Λούκα: Όλος ο δίσκος αποτελείται από μικρές, προσωπικές ιστορίες, είτε δικές μου είτε άλλων, που εγώ βρέθηκα στη θέση του παρατηρητή και τις φαντασιώθηκα στο κεφάλι μου κάπως. Στον δίσκο ένα κομμάτι έγραψε ο Κώστας Παρίσης με τον οποίο κάναμε μαζί και την ενορχήστρωση και το θεώρησα φυσική συνέπεια να τραγουδήσω κάτι δικό του. Επίσης γράψαμε μαζί με το Νίκο Ζουρνή ένα κομμάτι και άλλο ένα το σκαρώσαμε ο Νίκος, εγώ και ο Χάρης Μανουσάκης. Οι μουσικοί που παίζουν στο δίσκο είναι ο Αντώνης Ανισέγκος, ο Φώτης Σιωτάς, ο Θάνος Μιχαηλίδης, ο Γιάννης Βουτσινάς, ο Νίκος Ζουρνής, ο Χάρης Μανουσάκης, ο Κώστας Μανουσάκης, ο Αποστόλης Βαγγελάκης και ο Κώστας Στεργίου.

 Μαρία Παπαδ.: «ΦΟΛΑ».. Ένα κομμάτι…σατυρικός καταπέλτης, που ξεχώρισε απ’ τον δεύτερό σου δίσκο… Ποιος είναι ο…ηθικός αυτουργός του μελωδικού αυτού…εγκλήματος και πως προέκυψε ο ανατρεπτικός στίχος;

  Μαρία Λούκα: Είχα σοκαριστεί με τα γεγονότα που βασανίζουν όλον αυτόν τον καιρό το φοιτητικό κίνημα και ήδη από τις πρώτες μέρες των φοιτητών στους δρόμους είχε αρχίσει να μου έρχεται η βασική ιδέα για τους στίχους του τραγουδιού. Σε συνδυασμό με όλο αυτό το επιβεβλημένο status ζωής και την φθήνια που βλέπω γύρω μου, αισθάνθηκα ότι αυτός ήταν ένας τρόπος να εκφράσω σχεδόν τραγελαφικά αυτό που αισθάνομαι.

 Μαρία Παπαδ.: Έχεις ποτέ απογοητευτεί τόσο στη ζωή σου, που να χρησιμοποιήσεις την έκφραση… έφαγα φόλα;

 Μαρία Λούκα: Πολλές φορές στη ζωή μου έχω φάει ''Φόλα'' και νομίζω ότι ο καθένας από εμάς τρώει καθημερινά. Πολιτικά, οικονομικά, κοινωνικά νομίζω ζούμε στην εποχή της Φόλας, όπου όλα είναι κάτι άλλο από αυτό που δείχνουν. Πάντως για να είμαι απολύτως αληθινή μαζί σας, δεν νομίζω ότι φταίει αυτός που μου σερβίρει τη Φόλα αλλά εγώ που είμαι ευκολόπιστη και την τρώω!

 Μαρία Παπαδ.: Πρόσφατα συμμετείχες στον πρώτο δίσκο του νέου τραγουδοποιού Νίκου Ζουρνή, που τιτλοφορείται «ΧΙΛΙΟΜΕΤΡΑ», με τα τραγούδια «ΣΚΟΝΗ ΑΣΤΡΙΚΗ» και «ΘΕΛΩ ΝΑ ΣΟΥ ΤΡΑΓΟΥΔΗΣΩ» καθώς επίσης και στον δίσκο του Παύλου Παυλίδη…. Πιστεύεις πως τα νέα παιδιά στο ξεκίνημά τους στο μουσικό στερέωμα, πρέπει να ενώνουν τις δυνάμεις τους, όπως το κάνατε εσείς ή αν δεν… βοηθήσει κάποιος ήδη γνωστός καλλιτέχνης, δε γίνεται τίποτα;

 Μαρία Λούκα: Κατ' αρχάς, η δική μου συνεργασία με τον Νίκο προέκυψε κυρίως μέσα από την προσωπική μας σχέση. Είμαστε φίλοι κοντινοί, συζητάμε, παίζαμε μαζί,  όποτε η δημιουργική διαδικασία έρχεται σαν φυσική εξέλιξη. Γράψαμε τραγούδια μαζί και έτσι μας φαίνεται πολύ φυσιολογικό να τραγουδήσω κάτι του Νίκου. Όσον αφορά τώρα στο δίσκο του Παύλου, ήταν μια πρόταση που δέχτηκα με πολύ μεγάλη χαρά, γιατί είναι ένας άνθρωπος που εκτιμώ και σέβομαι πολύ για την καλλιτεχνική του στάση και συνέπεια. Η ένωση των δυνάμεων για να σου απαντήσω στο δεύτερο σκέλος της ερώτησης, πρέπει να γίνεται για μένα από τη στιγμή που υπάρχει κοινή αισθητική, στόχος και κοινές ανησυχίες. Τουλάχιστον, έτσι κάνω εγώ πια τις συνεργασίες μου. Τα νέα παιδιά συνήθως μοιράζονται περισσότερο τα ίδια θέματα οπότε προκύπτουν πιο εύκολα οι συνεργασίες. Παρ' όλα αυτά δεν πιστεύω ότι πρέπει να σε πάρει κάποιος απ 'το χέρι και να σε βγάλει στον κόσμο. Σίγουρα στα πρώτα βήματα χρειάζεται μια βοήθεια μέχρι να μάθεις να κινείσαι και να σε μάθουν, αλλά από κει και πέρα πρέπει να στηριχτείς στον εαυτό σου και όχι στις πλάτες των άλλων, γιατί όταν στηρίζεσαι σε άλλους, αργά ή γρήγορα θα σε γκρεμίσουν...!

 Μαρία Παπαδ.: Τον Νοέμβριο του 2009, εμφανίζεσαι στο «ΚΥΤΤΑΡΟ», που σηκώνει στις πλάτες του το βάρος της μεγαλύτερης ροκ ιστορίας των τελευταίων χρόνων, παρέα με τους Γιάννη Κούτρα, Αντώνη Μιτζέλο και Γεωργία Νταγάκη. Πως έγινε και πως ήταν η.. συνεύρεσή σου μαζί τους;

 Μαρία Λούκα: Την κουμπαριά την έκαναν οι άνθρωποι του Κυττάρου. Είχα να κάνω με δυο ανθρώπους που κουβαλάνε ο καθένας τη δική του μεγάλη ιστορία. Απ' τη μια ο Γιάννης Κούτρας με την τεράστια πείρα, το Σταυρό του Νότου και από την άλλη  ο Μιτζέλος με τους Τερμίτες και τα πασίγνωστα δικά του τραγούδια. Έμαθα αρκετά για την ιστορία της μουσικής σε προηγούμενες δεκαετίες. Όσο για τη Γεωργία, είναι μια νέα συνάδελφος που σέβομαι (είναι και πατριωτάκι!) και πιστεύω ότι θα προσφέρει αρκετά στο χώρο.

 Μαρία Παπαδ.: Εμφανίζεσαι κάπου τώρα ή πρόκειται να εμφανιστείς;

 Μαρία Λούκα: Θα κάνω κάποια live τον Φλεβάρη στην Τεχνόπολη του Δήμου Αθηναίων και χειμερινή περιοδεία. Θα ανακοινωθούν όλα στην ιστοσελίδα μου στο myspace.com/marialouka

 Μαρία Παπαδ.: Σ’ ένα δελτίο τύπου για τον καινούργιο σου δίσκο γράφεις..
«Έγινε με πολύ κόπο και πολλές αντιξοότητες, σε μια εποχή που η δισκογραφία πνέει τα λοίσθια και ο καθένας κοιτά πως θα ρουφήξει το αίμα του διπλανού»… Μπορείς να αναφέρεις μερικές απ’ τις αντιξοότητες που είμαι σίγουρη πως αντιμετώπισες στην πορεία σου μέχρι τη…γέννηση της δεύτερης δισκογραφικής σου δουλειάς; Γιατί νομίζεις γίνεται αυτό στις μέρες μας…δηλαδή «όλα κανονισμένα εκ των προτέρων και κατά πως βολεύει τον καθένα κι΄ οι…πόρτες ερμητικά κλειστές σε ανθρώπους που οι δήθεν ιθύνοντες δεν μπαίνουν καν στον κόπο να εξετάσουν αν αξίζουν ή όχι;

 Μαρία Λούκα: Κατ' αρχάς νομίζω ότι όλοι καταλαβαίνουμε ότι ζούμε σε δύσκολες εποχές που ο κόσμος δεν έχει την οικονομική άνεση να αγοράζει δίσκους. Με την τότε εταιρεία μου αντιμετώπισα πολλά προβλήματα σε σχέση με το υλικό, δηλαδή ήθελαν από μένα ένα πιο mainstream ύφος το οποίο δεν μπορούσα να υποστηρίξω. Επίσης, δεν μπορώ να συμφωνήσω στο γεγονός να πωλείται 20 και 22 € ένας δίσκος, πόσο μάλλον ενός νέου ανθρώπου. Η εταιρεία που έχει τα δικαιώματα του πρώτου μου δίσκου τον πουλάει κατ' εμέ πανάκριβα. Όλες αυτές οι διαφωνίες με έφεραν στη θέση του να λύσω το συμβόλαιο μου με την εταιρεία και να βγάλω μόνη τη δουλειά. Δεν θέλω να συνεργάζομαι με ανθρώπους που το τελευταίο πράγμα που τους ενδιαφέρει είναι η μουσική. Όλοι θέλουμε να πουλήσουμε, δεν το παίζω Αγία. Αλλά, δεν μπορώ να θυσιάζω τα πάντα στο βωμό του εμπορίου. Τουλάχιστον ας το κάνω με τους δικούς μου κανόνες, τη δική μου αισθητική και όχι με το τι θα μου επιβάλλει ο εκάστοτε υπεύθυνος της όποιας εταιρείας.  Δεν νομίζω ότι υπάρχει κάποια σκευωρία εις βάρος κανενός. Απλά είναι οι λάθος άνθρωποι σε λάθος θέσεις.

 Μαρία Παπαδ.: Πιστεύεις πως το «τι πουλάει», θα συνεχιστεί για πολύ ακόμη ή κοντεύουμε να…πιάσουμε πάτο για ν’ αρχίσουμε επιτέλους ν’ ανεβαίνουμε;

 Μαρία Λούκα: Μακάρι να φτάσουμε σε ένα σημείο που θα πουλάνε τα καλά πράγματα. Όλοι θέλουν η δουλειά τους να έχει αντίκτυπο οικονομικό. Καλό θα ήταν λοιπόν να βγαίνουν λίγες καλές δουλειές (γιατί πολλές δεν γίνεται!) και να πουλάνε όλες. Φτάνουμε σ' ένα σημείο κορεσμού. Δεν γίνεται να βγαίνουν 50 παραγωγές το μηνά και να πουλάνε όλες...κάποιες δεν είναι για να πουλήσουν. Θα φτάσουμε λοιπόν σ' ένα σημείο διάκρισης. Έτσι θα επανέλθουμε σε μια υγιή δισκογραφία.

 Μαρία Παπαδ.: Με ποιον ή ποιους απ’ τους φτασμένους συναδέλφους σου, θα’ θελες να συνεργαστείς στο μέλλον;

 Μαρία Λούκα: Με τον Ορφέα Περίδη λαχταρώ εδώ και πολλά χρόνια να δουλέψω αλλά πάντα κάτι μας χαλάει! Θα πραγματοποιηθεί όμως ελπίζω με το χρόνο του.

 Μαρία Παπαδ.: «Φεστιβάλ τραγουδιού Θεσσαλονίκης»…Πως είδες την επανεκκίνησή του μετά από χρόνια σιωπής και την ξαφνική του εξαφάνιση για άλλη μια φορά; Θα σκεφτόσουν να λάβεις μέρος αν υπήρχε ακόμη;

 Μαρία Λούκα: Θεωρώ ότι είναι ένας θεσμός που στην εποχή του είχε κάτι να προσφέρει. Σήμερα μου φαίνεται λίγο σαν ξαναζεσταμένο φαγητό. Δε μας φτάνουν όλα τα talent shows; θέλουμε και κάτι ποιοτικό να δημιουργήσει ανταγωνισμό; Μόνοι μας μπαίνουμε στη διαδικασία να ανταγωνιζόμαστε κάτι με το οποίο δε συμφωνούμε και εν πάση περιπτώσει, όχι νομίζω δεν θα συμμετείχα. Αν βέβαια, δεν είχα τη δυνατότητα να μπω στο χώρο διαφορετικά, ήμουν ίσως από μια επαρχεία μπορεί να το έκανα σαν κίνηση. Δεν κρίνω δηλαδή τα παιδιά που συμμετέχουν, αρκεί αύτη τους η συμμετοχή να τα ωφελήσει σε κάτι και αυτό απευθύνεται κυρίως στους διοργανωτές.

 Μαρία Παπαδ.: Όταν είσαι μπροστά στο μικρόφωνο κι’ ερμηνεύεις κάποιο κομμάτι.. ταξιδεύεις ή διατηρείς επαφή με τόπο και χρόνο;

 Μαρία Λούκα:  Και τα δυο συμβαίνουν, αναλόγως τη στιγμή. Τις περισσότερες φορές είμαι αρκετά προσγειωμένη και σε επαφή με τον κόσμο, όμως υπάρχουν στιγμές που είμαι απλώς εγώ και το τραγούδι. Και τα δυο έχουν τη δική τους μαγεία.

 Μαρία Παπαδ.: Ποια θεωρείς την πιο σημαντική στιγμή της καριέρας σου μέχρι τώρα;

 Μαρία Λούκα: Αυτήν εδώ. Μπορεί να μη φαίνεται κάτι σημαντικό, αλλά για μένα είναι ότι πιο σημαντικό έχω καταφέρει. Μάζεψα όλες μου τις δυνάμεις και τις αντοχές, όλα μου τα χρήματα και όλη μου την πίστη και έβγαλα αύτη τη δουλειά. Ουσιαστικά είναι η πρώτη στιγμή που αναλαμβάνω την ευθύνη του εαυτού μου και νιώθω πολύ περήφανη γι' αυτό. Αναλαμβάνω την ευθύνη και της επιτυχίας και της αποτυχίας μου!

 Μαρία Παπαδ.: Πως εισπράττεις τις… μονιμότητες και τις αλλαγές γενικά στην Ελλάδα. Υπάρχει κάτι που την… αφορά κι’ όταν το σκεφτείς σε… πνίγει;

 Μαρία Λούκα: Νομίζω ότι αλλαγές δεν υπάρχουν, όχι μόνο στην Ελλάδα, γενικά στον κόσμο. Μόνο φαινομενικά αλλάζουν τα πράγματα. Ένα σύστημα δεν μεταβάλλεται παρά μόνο αν πάψει να συμφέρει αυτούς που κερδίζουν από αυτό. Απλώς μας ταΐζουν με νέες διατάξεις, νόμους, τερτίπια δηλαδή για να είμαστε ήσυχοι και να κοιτάμε τη δουλειά μας. Τίποτα ουσιαστικό δεν αλλάζει. Τα πράγματα θα αλλάξουν μόνο όταν ο άνθρωπος αποφασίσει να ασχοληθεί με τον εαυτό του. Όχι με την έννοια του… παρτάκια, αλλά να δει πραγματικά τι είναι αυτό που θέλει, αυτό που δικαιούται. Να δουλέψει και να παλέψει για το πιστεύω του και όχι να αφομοιωθεί από το δεδομένο.

 Μαρία Παπαδ.: Αν ζούσες σε παλιότερη εποχή, θα’ θελες να’ σαι κάποια ντίβα του τραγουδιού, κι’ αν ναι με ποια θα ταυτιζόσουν;

 Μαρία Λούκα: Εκτιμώ πολλές προσωπικότητες του παρελθόντος αλλά δεν θα' θελα να είμαι κάποια από αυτές. Ο καθένας έχει τη μοναδική ευκαιρία να ανακαλύψει τον εαυτό του, το δώρο που του δόθηκε. Αντί λοιπόν να ασχολούμαι με το έξω από μένα θα προτιμούσα να μάθω τι είναι μέσα σε μένα.

 Μαρία Παπαδ.: Αν υπήρχε…. μηχανή του χρόνου, θα τολμούσες ένα ταξιδάκι; Αν ναι, που θα’ θελες να πας, στο παρελθόν, στο μέλλον ή κάπου αλλού;

 Μαρία Λούκα: Θα ήθελα να μπορώ να ταξιδεύω παντού, παρελθόν, μέλλον και τούμπαλιν! Είναι πολύ διεγερτικό να ξέρεις ότι ανά πασά στιγμή αλλάζεις χρόνο, τόπο και συνθήκες. Θα ταξίδευα πολύ στο παρελθόν να ζήσω όλες τις σημαντικές στιγμές της ανθρωπότητας και μετά μια βολτίτσα στο μέλλον να δω πως θα έχουμε καταλήξει ως πλανήτης!  

 Μαρία Παπαδ.: Επιτέλους κάποιος απ’ αυτούς που ρωτάω για τη μηχανή του χρόνου, λέει πως όχι μόνο θα τολμούσε ένα ταξιδάκι στο χρόνο, αλλά θάθελε να ταξιδεύει συνέχεια στο… πριν και το…. μετά μας.. Είναι λίγοι.. μετρημένοι στα δάχτυλα του ενός χεριού, μπορεί και ακόμα λιγότεροι αυτοί που μου απάντησαν έτσι σ’ αυτή την ερώτηση… Ελπίζω λοιπόν Μαρία μου, κάποτε να είναι γεγονός η μηχανή του χρόνου και να ταξιδέψουμε παρέα.
Ευχαριστώ για την κουβεντούλα. Καλοτάξιδες οι «ΙΣΤΟΡΙΕΣ» σου…