Παπαδόπουλος Λάκης - Συνέντευξη

Ο Λάκης Παπαδόπουλος ή.. Λάκης με τα ψηλά ρεβέρ εν κοινή επωνυμία, θέλει να παίξει 'Σκληρά παιχνίδια' με τη ζωή, αφού κι’ αυτή του φέρεται αναλόγως και μου μιλά για όλα, με τον δικό του ευθύ και χαρισματικό τρόπο.  Τον ακούω και τον απολαμβάνω… Απολαύστε τον κι’ εσείς..

  Μαρία: Ποια είναι η γνώμη σου για την κατάσταση στην Ελλάδα. Δ. Ν. Τ, κ.λ.π.. και πως μπορεί ν’ αντιδράσει ο κόσμος σ’ όλα αυτά;

  Λάκης: Το Δ.Ν.Τ, πιθανώς να έχει πιο δημοκρατικές διαδικασίες απ’ ότι η Ευρωπαϊκή βοήθεια που μας δίνουν, γιατί το επιτόκιό του είναι μισό αν μη τι άλλο των συμμάχων μας. Το θεωρώ πολύ πιο δίκαιο και πολύ πιο συμφέρον για μας, να πάρουμε απ’ αυτό. Γιατί δεν το θέλουμε δεν μπορώ να καταλάβω..

  Μαρία: Δεν το θέλουμε γιατί βάζει όρους δυσβάσταχτους για τον Ελληνικό λαό και πιθανώς να μην αντέξει ο κάθε εργαζόμενος ν’ ανταπεξέλθει με τις πρωτοφανείς μειώσεις μισθών, συντάξεων και συνεπώς ποιότητας ζωής..

  Λάκης: Είχα πάει μια φορά εκδρομή στην Αμερική πριν δεκαπέντε, δεκαέξι χρόνια. Λοιπόν, μου είχε πει τότε ο γκρουπ μάνατζερ στο πούλμαν κάτι το οποίο το κράτησα και το λέω για πρώτη φορά τώρα σε σένα. Είχε πει ότι οι Αμερικάνοι πιστεύουν ότι οι Ευρωπαίοι είναι ένας λαός ακριβοπληρωμένων πλούσιων γέρων.

  Μαρία: Πως είχε βγάλει αυτό το συμπέρασμα;

  Λάκης: Ο συγκεκριμένος άνθρωπος τόχε ακούσει. Βλέπω λοιπόν τώρα, πως πάει για παρακμή το πράγμα. Φοβάμαι ότι θα διαλυθεί η Ευρωπαϊκή ένωση και τότε θα πέσουμε στις ορέξεις των.. γειτόνων μας.. κι’ όποιος έχει τη μεγαλύτερη δύναμη θα φάει τον άλλον. Ας μην επαναπαυόμαστε. Αυτά λέει και το τραγούδι μου.. «ΣΚΛΗΡΑ ΠΑΙΧΝΙΔΙΑ», γιατί πιθανόν, μπορεί να είναι εποχή ανακατανομή της γης. Το φοβάμαι. Εύχομαι να μη συμβεί. Εύχομαι να βγω.. ονειροπαρμένος και λάθος. Προς τα κει πάει όμως. Από την άλλη μεριά, είμαστε όλοι ανθέλληνες.. Σα να μισούμε τον τόπο που ζούμε. Όσο για τις αντιδράσεις μας στις Τουρκικές προκλήσεις είμαστε κότες!! Γενικά απέναντι στους γείτονες και όχι μόνο στους Τούρκους είμαστε κότες!!

  Μαρία: Ναι, το δηλώνουν κι’ οι στίχοι στο.. . «ΣΚΛΗΡΑ ΠΑΙΧΝΙΔΙΑ» σου και πολύ σοφά θα έλεγα..
«Πρέπει να τρέξω στα νησιά μας, πριν τα χάσω,
να κολυμπήσω σε όλα, να το διασκεδάσω!
Πρέπει να τρέξω και να αναθεωρήσω,
την επανάπαυση μου, πίσω μου να αφήσω!...»
Πως το βλέπεις τώρα  , που ενώ έχει σχεδόν κηρύξει πτώχευση η χώρα μας, οι τιμές στα καταναλωτικά προϊόντα και αλλού, είναι υπέρ του δέοντος ψηλές και τείνουν ν’ ανέβουν περισσότερο; Οξύμωρο σχήμα δεν καταντάει;

  Λάκης: Δεν μπορώ να καταλάβω γιατί υπάρχει αυτή η αυτοκαταστροφή του Έλληνα. Το ένα μετά το άλλο τα κακά. Δεν υπάρχει μία καλή είδηση, μία καλή μέρα, μία υποψία καλής είδησης. Βέβαια αυτά συμβαίνουν στην Αθήνα. Είχα πάει στη Δράμα προ ημερών μία εκδρομή και γνώρισα ανθρώπους ήσυχους. Ζούνε τη ζωή τους και το μόνο που μου είπαν.. ήταν ότι.. σας λυπόμαστε εκεί. Θα φάει ο ένας τον άλλον.

  Μαρία: Ναι, έχεις δίκιο. Βεβαίως και θα πρέπει να γίνει αποκέντρωση κι’ ο κόσμος να γυρίσει στα χωριά του, στα πάτρια εδάφη με λίγα λόγια. Όμως, υπάρχουν υποδομές γι’ αυτό; Υπάρχουν δουλειές εκτός των μεγάλων πόλεων;

  Λάκης: Να σου πω. Όσο αφορά στο να φάει ένα πιάτο φαί ο άλλος και καλής ποιότητας από τον κήπο του, δε χάνεται αυτό το πράγμα. Να δουλεύει σε σκληρά αφεντικά, να αλλοτριώνεται ο χαρακτήρας του και να τρελαίνεται απ’ το στρες μη χάσει τη δουλειά του εδώ.. δεν είναι και το καλύτερο πράγμα. Γιατί πιστεύω πως ο αφέντης είναι αφέντης.. Πολύ καλύτερα λοιπόν να υπάρξει μία αποκέντρωση. Εγώ στην επαρχία είδα ευτυχισμένους ανθρώπους και χαρούμενους.

  Μαρία: Εκεί, στη Δράμα βγήκες σίγουρα έξω να πιεις καφέ και να φας.. έτσι; Είναι τόσο καλά όσο πριν ή τώρα μετά τη λεγόμενη κρίση είναι και στην επαρχία ακριβότερα όλα;

  Λάκης: Ναι.. Είναι ακόμη πολύ πιο φθηνά απ’ την Αθήνα. Στη Θεσσαλονίκη ας πούμε όμως, έχει αρχίσει να ακριβαίνει το πράγμα..

  Μαρία: Στις μεγάλες πόλεις δηλαδή.. Αυτό είναι το φαινόμενο των μεγάλων πόλεων..

  Λάκης: Τέλος πάντων, δεν είμαι και αγορανομία, αλλά στην επαρχία γενικά βλέπεις πιο μεγάλες μερίδες. Κι’ εδώ είναι μερικά μαγαζιά που βάζουν μεγάλες μερίδες.. μέχρι τρέλας, αλλά στα περισσότερα εδώ στην Αθήνα, σου μετράνε ως και τις χαρτοπετσέτες.. λες και είναι Goody’s ή Flo café..