Πρόσφατες

Καλογήρου Γιώργος - Συνέντευξη

06 Οκτωβρίου 2009

Ο Γιώργος Καλογήρου, με την πρώτη του δισκογραφική δουλειά.. "Καλά το λεν για το φεγγάρι", υπογράφει μελωδικά στο τετράδιο των μουσικών δρώμενων που αξίζει ν' ακουστούν και να ξανακουστούν.. Μυρίζεις, αγγίζεις, γεύεσαι τα κομμάτια του!!! 'Ετσι τόθελε και σίγουρα έτσι τόχει, αν κρίνει κανείς απ' την αμεσότητα των στίχων του και την.. έντεχνη απλότητα της μελωδίας...
Απ' την Κύπρο στην Ελλάδα λοιπόν, κι' απ' την Ελλάδα στη Μεσόγειο με ήχους παραδοσιακά.. σύγχρονους, ταξιδεύει κι' εξελίσσεται!!

Συνέντευξη Γιώργου Καλογήρου για το
"Μουσικόραμα"

Μουσικόραμα: Ποιό το όραμά σου ως τραγουδοποιού και ποιό το όραμά σου για το ελληνικό τραγούδι γενικότερα; Αισθάνεσαι ότι με την πρώτη σου δισκογραφική δουλειά, «Καλά το 'λεν για το φεγγάρι» υλοποιείς μέρος αυτού του οράματος;

Γιώργος: Δεν είναι θέμα οράματος. Είναι το πως αντιμετωπίζει ο καθένας το τραγούδι προσωπικά. Το μόνο που θέλω, από 'μένα ως τραγουδοποιός και ως ακροατής, είναι αληθινό τραγούδι. 'Οχι δήθεν. Δήθεν έντεχνο, δήθεν σκυλάδικο κ.λ.π. κι επίσης το τραγούδι να 'χει κάτι να μου πει. Ιδέες και εικόνες απ' το παρελθόν κι απ' το παρόν, για να πάω στο μέλλον. Εδώ είναι το πρόβλημα του στίχου σήμερα, κατά τη γνώμη μου. Το τραγούδι θέλω να το μυρίζω, να το αγγίζω, να το βλέπω, να το γεύομαι. Να με γδέρνει, να αφήνει κάτι πάνω μου και μετά να μπορώ να το μοιράζομαι. Να είναι άμεσο, μεστό, χωρίς πνευματισμούς κι αφηρημένες έννοιες. Να υπάρχει πνευματικότητα, δε λέω, αλλά να πατά στη γη πρώτα. Να 'χει αντίκρισμα γύρω μας. Αισθάνομαι ότι στη δουλειά αυτή δεν κορόιδεψα, ούτε εγώ ούτε οι φίλοι και συνεργάτες μου, τον κόσμο. Δώσαμε όλη μας την αλήθεια-ο καθένας απ το πόστο του. Αυτό κάνουμε και επί σκηνής.

Μουσικόραμα: Ποιοί οι βασικοί σου συνεργάτες στην πρώτη σου δισκογραφική δουλειά; Ποιά είναι η συμβολή του καθενός από αυτούς στο τελικό αποτέλεσμα του δίσκου;
Γιώργος: Βασικοί συνεργάτες είναι όλοι. Ο Παναγιώτης Θωμά-φίλος χρόνια και συνεργάτης, ο Θάνος Σταυρίδης με τις πολύτιμες του υποδείξεις, αναλαμβάνοντας και την ενορχήστρωση σε τέσσερα τραγούδια, ο Γιάννης Παπακαρμέζης για το στήσιμο και την παραγωγή, ο Νικόλας Μπλιάτκας για το εξώφυλλο, τα ακούραστα παιδιά στα στούντιος, οι συγκινητικά φιλότιμοι φίλοι μουσικοί, οι δάσκαλοί μου που συμμετείχαν στο δίσκο, η Μαρία Παπαλεοντίου, Ξυλούρης Γιώργος, φίλοι εδώ στη Θεσσαλονίκη, στην Αθήνα, φίλοι στη Κύπρο,ο καθένας με τον τρόπο του ήταν βασικός συνεργάτης απ' την αρχή ως το τέλος. Χαίρομαι που έζησα και ζω τόσο όμορφα αυτή τη δημιουργική διαδικασία μαζί με φίλους-και τους ευχαριστώ-σε μια εποχή αφιλίας, που τέτοιες διαδικασίες συνήθως αναλίσκονται στον απρόσωπο και δήθεν επαγγελματισμό γι' αυτό και νοσούν. Όλοι μαζί ήπιαμε κι ένα κρασί. Κι έτσι προχωράμε.

Μουσικόραμα: Ακούγοντας τον δίσκο σου, παρατηρεί κανείς, ότι ενώ αναφέρεται κυρίως στην Κύπρο και αξιοποιεί μουσικοσυνθετικά την κατάθεση Κυπρίων δημιουργών, την ίδια στιγμή επιδιώκει ένα άνοιγμα, κυρίως μουσικό, προς τον ευρύτερο ελληνικό και μεσογειακό χώρο. Έτσι είναι τα πράγματα;

Γιώργος: 'Ετσι ακριβώς είναι τα πράγματα και χαίρομαι που το προσέξατε! Καταρχήν ζω στη Θεσσαλονίκη, εδώ και επτάμιση χρόνια. Τα τραγούδια του δίσκου γράφτηκαν στη Θεσσαλονίκη και στη Κύπρο σε μια περίοδο χρόνων που στο νησί είχαμε ραγδαίες πολιτικές εξελίξεις - σχέδιο Ανάν, δημοψήφισμα του '04, το φαινόμενο Τάσσος Παπαδόπουλος, η κρίση ταυτότητας του νέο - κύπριου και άλλα. Όλο αυτό το πανδαιμόνιο το παρακολούθησα στην Ελλάδα νιώθοντας έξω απ'τα δρώμενα αλλά, με σαφέστατη πολιτική άποψη και τοποθέτηση. Έτσι, έχοντας την ανάγκη να μιλήσω για όλ' αυτά που συμβαίνουν στο νησί στη Θεσσαλονίκη και κοιτώντας τη Κύπρο από μακριά, άρχισα να διαβάζω Κύπριους ποιητές- και γράφοντας κι εγώ στίχο-έφτιαχνα τραγούδια. 'Ομως, δε μπορούσε να μη με επηρεάσει ο πολιτιστικός χαρακτήρας και οι ήχοι της πολυπολιτισμικής Θεσσαλονίκης, όπου ζω. Επίσης οι μουσικοί που παίζουν στο δίσκο είναι όλοι τους Θεσσαλονικείς και έδωσαν ο καθένας τους τον δικό του προσωπικό ήχο. Ως εκ τούτου και θέλοντας να βγάλω από μέσα μου μια Κύπρο χωρίς την ομφαλοσκόπηση και τη μοναξιά που την τρώει, βγήκε αβίαστα ένας δίσκος κι ένας ήχος κυπριακός ως ένα κομμάτι του ευρύτερου Ελληνικού, Μεσογειακού και Βαλκανικού ήχου. Εν ολίγοις θα 'θελα ο δίσκος να αφορά και τον Κύπριο και τον Ελλαδίτη και τον οποιοδήποτε, ανεξάρτητα αν ο δίσκος έχει ως τόπο αναφοράς την Κύπρο.

Μουσικόραμα: Υπάρχει κάποιο συγκεκριμένο μουσικό σχήμα με το οποίο παίζεις και τραγουδάς τα τραγούδια σου;
Γιώργος: Μαζί με τον Παναγιώτη Θωμά φτιάξαμε το μουσικό σχήμα «Ενδοχώρα» το καλοκαίρι του '07 για να παρουσιάσουμε τα τραγούδια προτού βγει ο δίσκος. Στήθηκε το πρώτο σχήμα, παίξαμε και κατά τη διαδικασία της ηχογράφησης των τραγουδιών το σχήμα εμπλουτίστηκε ηχητικά, εξελίχτηκε μαζί με τα τραγούδια και τώρα η «Ενδοχώρα» αριθμεί δέκα άτομα επί σκηνής, μαζί με ένα φιλοξενούμενο τραγουδιστή ή τραγουδίστρια, στις μεγάλες συναυλίες, ή αλλιώς, ανάλογα με τις προτάσεις, η «Ενδοχώρα» «σπάζει» και γίνεται πιο ευέλικτη. Σιγά-σιγά η «Ενδοχώρα» εμπλουτίζει το ρεπερτόριο της και έτσι παίζουμε και άλλα δικά μας ακυκλοφόρητα τραγούδια, όπως και τραγούδια άλλων δημιουργών που αγαπάμε χρόνια και μας ταιριάζουν στιχουργικά και ηχητικά.

Μουσικόραμα: 'Εχεις επιδιώξει, ή πραγματοποιήσει σημαντικές για σένα συνεργασίες επί σκηνής;
Γιώργος: 'Εχω επιδιώξει, και θα συνεχίσω να επιδιώκω, συνεργασίες επι σκηνής όπως π.χ με την Αρετή Κετιμέ στις δύο συναυλίες που έγιναν στην Κύπρο τον περασμένο Ιανουάριο. Με την Παυλίνα Κωνσταντοπούλου πέρσυ επίσης στην Κύπρο και με την 'Aννα Μπαλάσκα που ήταν μαζί μας στο Λονδίνο πέρσυ τον Φεβρουάριο. Είχα την ευκαιρία να με καλέσει ο φίλος μου και συμπατριώτης Αλκίνοος Ιωαννίδης σε μια κοινή συναυλία με τον ίδιο και άλλους δύο τραγουδοποιούς, τον Απόλωνα Ρέτσο και την Στέλλα Χρήστου τον περασμένο Αύγουστο στο στρατόπεδο Κόδρα στην Καλαμαριά, στα πλαίσια του φεστιβάλ «παρά θίν' αλός» του Δήμου Καλαμαριάς. Ήταν μια πολύ σημαντική εμπειρία για 'μένα διότι ο οικοδεσπότης Αλκίνοος μας κάλεσε και μας αντιμετώπισε- και αυτός και οι συνεργάτες του- με πολλή αγάπη, γνήσιο κι ανθρώπινο επαγγελματισμό και πίστη σ' αυτό που κάνουμε, στην αγωνία μας και επίσης γνώρισα δύο παιδιά, τον Απόλωνα και τη Στέλλα, που με κόντρα το ρέμα έχουμε τον ίδιο καημό, ο καθένας με τον τρόπο του να πει την αλήθεια του. Τελικά η πείρα κι ο χαρακτήρας του άλλου είναι για μένα σχολείο.

Μουσικόραμα: Ποιά τα σχέδια της Ενδοχώρας για την Άνοιξη και το Καλοκαίρι;
Γιώργος: Κυρίως στη Κύπρο. 13 του Μάη, προσκεκλημένοι του σοσιαλιστικού κόμματος ΕΔΕΚ, στο θέατρο «Παλλάς» στη Λευκωσία, στις 17 Ιουνίου στο πολιτιστικό κέντρο του Πανεπιστημίου Κύπρου, στο αρχοντικό της οδού Αξιοθέας και μετά για Ιούλιο είμαστε σε αναμονή για το κλείσιμο τριών συναυλιών. Ίδωμεν. Γενικά είμαστε σ' ένα συνεχές ψάξιμο, σε μια συνεχής εγρήγορση. Πιθανές περιπτώσεις για εμφανίσεις της «Ενδοχώρας» στην Ελλάδα υπάρχουν αρκετές. Ελπίζουμε ότι θα παγιωθεί το πρόγραμμα σύντομα για να μπορούμε να το ανακοινώσουμε.

Μουσικόραμα: Σκέφτεσαι την επόμενή σου δισκογραφική δουλειά; Θα είναι όμοια ή διαφορετική σε σχέση με το «Καλά το λεν για το φεγγάρι;»
Γιώργος: Υπάρχει ήδη πολύ υλικό και για την επόμενη και για άλλες δισκογραφικές δουλειές. Σίγουρα, θεματικά, θα' ναι ένας εντελώς διαφορετικός δίσκος απ' το «Καλά το λεν για το φεγγάρι...», ως καθαρά προσωπική δουλειά. Μάλλον και ηχητικά θα'ναι διαφορετική. Μ' αρέσουν οι δίσκοι που 'χουν μια θεματική ενότητα. Δείχνουν αν έχεις κάτι να πεις ή όχι. Πάντως εξαρτάται από πολλούς παράγοντες ο επόμενος δίσκος, υποκειμενικούς και αντικειμενικούς. Το σίγουρο είναι ότι θα είμαι «εγώ».

Μουσικόραμα: Αυτό έχει σημασία. Νάναι ο καθένας μας "εγώ" σ' αυτό που κάνει. Αν αυτό συνέβαινε, θάτανε όλα αλλιώτικα. Πιο αληθινά, πιο κοντά στην ψυχή!

Ευχαριστούμε Γιώργο.. Το "Καλά το λεν για το φεγγάρι", σίγουρα έχει κάτι να πει. Κι' ότι σίγουρα έχει κάτι να πει, πρέπει ν' ακούγεται και ν' αφομοιώνεται με το.. μέσα μας, σα νεράκι δροσερό, σε εποχή... μεγάλης δίψας!!!

"Μουσικόραμα"

Καλογήρου Γιώργος: Βιογραφία - Δισκογραφία