Μητσιάς Μανώλης - Συνέντευξη

  Θανάσης: Μανώλη καταρχάς σ’ ευχαριστούμε πολύ γιατί παρόλο το φορτωμένο πρόγραμμά σου, βρήκες το χρόνο να μας πεις μερικά πράγματα για την μέχρι τώρα πορεία σου στο ελληνικό τραγούδι. Λίγο πολύ, ότι αφορά τα πρώτα χρόνια της ζωής σου στα Δουμπιά της Χαλκιδικής που γεννήθηκες, και ότι μεσολάβησε μέχρι την κάθοδο στην Αθήνα είναι γνωστά κι έχουν ειπωθεί αρκετές φορές… Ας ξεκινήσουμε λοιπόν με  το νέο σου πολυσυλλεκτικό δίσκο, με τίτλο «Ένα τσιγάρο κι ένας ψεύτης». Είναι η πρώτη φορά που ηχογραφείς ένα δίσκο με πολλούς συνθέτες και στιχουργούς. Με εξαίρεση βέβαια τις συλλογές, τις ζωντανές ηχογραφήσεις και τους πρώτους δίσκους σου, το υλικό των οποίων αποτελούσαν σκόρπιες ηχογραφήσεις σε 45άρια και δίσκους συνθετών.

  Μανώλης: Όντως μέχρι τώρα οι δουλειές μου ήταν ενός ή δυο συνθετών. Ολοκληρωμένα έργα. Στο νέο μου δίσκο λοιπόν υπάρχουν αρκετά νέα παιδιά που μου έστειλαν τραγούδια από όλη την Ελλάδα. Ήθελα να βγούνε αυτά τα παιδιά και όπως είπα και στην παρουσίαση του cd, τα πιο πολλά ούτε καν τα ήξερα. Άκουσα τα τραγούδια τους και μου άρεσαν πάρα πολύ.  Έχω και δυο παιδιά από τη Θεσσαλονίκη. Τον Μανώλη Ανδρουλιδάκη που τον έχω μαζί μου σαν μουσικό τόσα χρόνια και δεν είχε πάρει το θάρρος να μου δώσει τραγούδια και τον Σπύρο το Ρασσιά που μου άρεσε το τραγούδι του. Τον γνώρισα προχθές, που ήρθε στο μαγαζί. Θέλω να πω δηλαδή ότι σε μένα τουλάχιστον δε χωρούσαν οι δολοπλοκίες κι όλα αυτά. Αν αξίζει κάποιος θέλω να προχωρήσει. Και τον Μάριο Τόκα έτσι τον έβγαλα. «Από πού είσαι;» του είπα… «Από την Κύπρο» απάντησε…

Μανώλης Μητσιάς-Λιζέττα Νικολάου

  Θανάσης: «Τα τραγούδια της παρέας» το 1978. Τι ωραίος δίσκος!...Kαι δεύτερες φωνές, αν δεν κάνω λάθος, κάνει η Λιζέττα Νικολάου αλλά δεν αναγράφεται το όνομά της…

  Μανώλης:Ναι, ναι. Την είχα πάντα για γούρι τη Λιζέττα…

  Θανάσης: Μου είπε πρόσφατα πως ακόμα την φωνάζεις με το παρατσούκλι της, ο «Λούσιος», που της είχαν «κολλήσει» οι «Ρεπόρτερς» από το ομώνυμο τραγούδι του Μαρκόπουλου…

  Μανώλης: Ο «Λούσιος» ναι… Μου έκανε σεκόντα πολλές φορές. Και στο δίσκο του Μάριου… Οσάκις έπαιρνα τη Λιζέττα μου έφερνε πολύ γούρι. Tην ξέρω από το 1965…

  Θανάσης: Επιστρέφοντας στο νέο σου δίσκο, μου έκανε εντύπωση αυτό που είπες , πως δεν έχεις γνωρίσει όλους τους συνθέτες. Καμία σχέση με τα παλαιότερα χρόνια δηλαδή…Πώς γράφονται τελικά τα τραγούδια σήμερα;

  Μανώλης:Τότε ήταν αλλιώς η κατάσταση. Πηγαίνανε στην εταιρεία οι ίδιοι, παίζανε τα τραγούδια τους κλπ. Ε, τώρα το πράγμα, λόγω τεχνολογίας έχει απλουστευθεί. Κάνουνε ένα cd οι ίδιοι και το στέλνουνε.

Κωστής Χρήστου, Λάκης Καρνέζης, Δήμητρα Γαλάνη, Μανώλης Μητσιάς, Γιάννης Σπανός, Αφροδίτη Μάνου (1970)

  Θανάσης: Μ’ ένα πολύ απλό mail μπορείς να στείλεις τη δουλειά σου…

  Μανώλης:Έτσι είναι. Κι όταν με κάλεσε ο Μακράκης μια μέρα και μου είπε «έλα να ακούσεις, έχω κάτι τραγούδια καινούργια», λέω «τι ωραία τραγούδια είναι αυτά. Ποιος τα ’χει γράψει;» Μου είπε «δεν τους ξέρουμε καν, τα έστειλαν στην εταιρεία». Κι αυτό τελικά είναι και πιο «εντάξει», πιο ωραίο. Τόσο από τη μεριά του Μακράκη, όσο και από τη δική μου. Δεν υπήρχαν «ταμπού»...

  Θανάσης: Πόσο διαφορετικά λοιπόν με το 1967 που ξεκίνησες ηχογραφώντας τα πρώτα σου τραγούδια…

  Μανώλης: Θυμάμαι πως τότε είχα κάνει ένα δοκιμαστικό στη Lyra σε δυο τραγούδια του Ανδρέα του Πρέζα…

  Θανάσης: Μάλλον εννοείς αυτό το δισκάκι…

  Μανώλης: Α, ναι, αυτό είναι. Αυτό ήταν ένα δοκιμαστικό για την εταιρεία, ο Πατσιφάς δεν το πολυκυκλοφόρησε στην «πιάτσα», το είχαμε μεταξύ μας.

  Θανάσης: Το «Μεγάλο το παράπονο» συμπεριλήφθηκε το 1990 στη συλλογή «H Lyra σας θυμίζει».

  Μανώλης: Nαι, το ένα βγήκε μετά. Αυτό άρεσε τότε στην εταιρεία αλλά η Lyra δεν ήταν τότε τόσο μεγάλη όπως ήταν η Columbia, είχε βγάλει συγχρόνως και πολλούς τραγουδιστές… Ήταν ο Πουλόπουλος στο «φόρτε» του, έβγαινε ο Βιολάρης, ήταν κι ο Γερολυμάτος τότε κι έπρεπε εγώ να περιμένω λίγο, ένα δυο χρόνια…Θα περίμενα αλλά μου άρεσε να πάω στην Columbia, εκεί που ήταν οι μεγάλοι συνθέτες και έτσι έφυγα… Αλλά αυτό είναι συλλεκτικό κομμάτι.