Αξιολόγηση Χρήστη: / 4
ΧείριστοΆριστο 

08 Οκτωβρίου 2009

Αρλέτα
Πολύς κόσμος όταν ακούει το όνομα της Αρλέτας, σκέφτεται συνειρμικά "νέο κύμα". Κι όμως, πολύς καιρός έχει περάσει από τότε που η Αρλέτα πρωτοεμφανίστηκε στην ελληνική δισκογραφία, & έκανε αίσθηση με την ιδιαίτερη φωνή της και τις εκφραστικές και ευαίσθητες ερμηνείες της. Και παρ'όλο που, πράγματι, τα πρώτα χρόνια της πορείας της η Αρλέτα αποτέλεσε έναν απ΄τους σημαντικότερους εκπροσώπους του πρωτοποριακού, τη δεκαετία του ΄60, "νέου κύματος", στη συνέχεια, η μουσική της πορεία ακολούθησε πολύ διαφορετικούς & ενδιαφέροντες δρόμους.

Το πρώτο τραγούδι που έγραψε η Αρλέτα ήταν "Τα Μικρά Παιδιά", ένα απ'τα κλασσικά & αγαπημένα απ'τον κόσμο κομμάτια της, που κυκλοφόρησε το 1967, στο δίσκο "Αρλέτα 2". Ο πρώτος της δίσκος δεν ήταν πάντως αυτός, αλλά το "Τραγουδά η Αρλέτα" που κυκλοφόρησε έναν χρόνο πριν, & λογοκρίθηκε από τη χούντα. Ευρύτερα γνωστή έγινε η Αρλέτα μερικά χρόνια αργότερα, τραγουδώντας Χατζιδάκι & Γιάννη Σπανό. Μεγάλη της επιτυχία παραμένει το "Μια φορά θυμάμαι" του Σπανού, σε στίχους του Γιώργου Παπαστεφάνου, ένα ερωτικό τραγούδι που διατηρεί ακόμα και σήμερα τη φρεσκάδα του.
Σημαντική στιγμή ήταν επίσης το "Romancero Gitano" του Μίκη Θεοδωράκη, σε ποίηση του Federico Garcia Lorca, που ερμήνευσε μοναδικά η Αρλέτα, ενώ η ίδια έπαιζε και κιθάρα. Από το 1981 και μετά, η Αρλέτα άρχισε να επιμελείται η ίδια την παραγωγή των δίσκων της, οι οποίοι τις περισσότερες φορές περιείχαν τραγούδια πιστά στο ιδιαίτερο, χαμηλών τόνων στυλ της τραγουδίστριας. Η Αρλέτα συνεργάστηκε επίσης δισκογραφικά με τον Λάκη Παπαδόπουλο & την στιχουργό Μαριανίνα Κριεζή, με κορυφαία στιγμή τον γλυκύτατο & πολύ επιτυχημένο δίσκο "Τσάι Γιασεμιού". Αργότερα τραγούδησε κομμάτια του Νότη Μαυρουδή, ερμήνευσε παλιά κομμάτια των Αττίκ, Μιχάλη Σουγιούλ, Κώστα Γιαννίδη κλπ, ενώ σποραδικά συμμετείχε & σε διάφορους δίσκους (του Μανώλη Λιδάκη, του Σταμάτη Κραουνάκη, του Χρήστου Νικολόπουλου) ενώ έδωσε και τραγούδια που έγραψε η ίδια σε νεότερους τραγουδιστές (Σοφία Βόσσου, Πέτρος Γαϊτάνος). Ενδιάμεσα, η Αρλέτα συνέχισε να γράφει και να ερμηνεύει η ίδια τα τραγούδια της (πολύ καλός ήταν ο δίσκος "¨Ασε τα κρυφά κρυμμένα" το 1991) αλλά και να επανεκτελεί παλαιότερα τραγούδια, όπως το 1993 στον δίσκο "Μετά Τιμής".

Το 1997, συμπληρώνοντας 30 χρόνια στο τραγούδι, η Αρλέτα έδωσε δύο συναυλίες στον Λυκαββητό και στο Θέατρο Δάσους Θεσ/νίκης, ένα είδος αναδρομής στη μακριά και πολύ ενδιαφέρουσα πορεία της.

Το '97 κυκλοφόρησε απ'τις εκδόσεις Καστανιώτη το βιβλίο "Από πού πάνε για την άνοιξη;" με κείμενα πεζά και ποιητικά της Αρλέτας, αλλά και με δικά της σχέδια.

Γενικά η εικόνα που έχει ο περισσότερος κόσμος για την Αρλέτα είναι αυτή μιας εσωστρεφούς τραγουδίστριας που ερμηνεύει χαμηλόφωνα, συνοδευόμενη μονάχα από την κιθάρα της. Όμως αυτή η εικόνα απέχει αρκετά απ'την αλήθεια. Στις ζωντανές εμφανίσεις της η Αρλέτα είναι αρκετά πιο εξωστρεφής απ'ό,τι ίσως φαίνεται στα τραγούδια της, μιλάει στον κόσμο με χιούμορ και αμεσότητα, ενώ στις συνεντεύξεις που έχει δώσει κατά καιρούς φανερώνεται μία προσωπικότητα με πολλά ενδιαφέροντα, με εντελώς δική της οπτική γωνία και πολύ προσωπικό ύφος και στυλ. Στις μουσικές της επιλογές ήταν πάντα επιλεκτική & έπαιρνε ρίσκα στις συνεργασίες της: άλλωστε η Αρλέτα έχει αναφέρει επανηλειμμένως ότι δεν νιώθει επαγγελματίας του τραγουδιού, παρ'όλο που απ'το τραγούδι ζει τόσα χρόνια- το τραγούδι είναι για αυτήν περισσότερο τρόπος ζωής.

Δισκογραφία
1966 Τραγουδά η Αρλέτα (Lyra)
1967 Αρλέτα Νο2 (Lyra)
1968 Στο ρυθμό του αγέρα (Lyra)
1969 12+1 τραγούδια του Μάνου Χατζιδάκη (Lyra)
1970 Έξη μέρες (Lyra)
1976 Ταξιδεύοντας (Lyra)
1978 Romancero gitano (Lyra)
1981 Ένα καπέλο γεμάτο τραγούδια (Lyra)
1984 Περίπου (Lyra)
1985 Τσάι γιασεμιού (CBS)
1987 Ζητάτε να σας πω (CBS)
1989 Εκτός έδρας (CBS)
1991 Άσε τα κρυφά κρυμμένα (Columbia)
1993 Μετά τιμής (Portrait)
1995 Έμπορος ονείρων (Ακτή)

ΔΙΣΚΟΓΡΑΦΙΑ : Συμμετοχές

Μαμά γερνάω-Δεν έχω ιδέα (Columbia)
1968 Ανθολογία Β (Lyra)
1970 Ερωφίλη (Lyra)
1975 Τρίτη ανθολογία (Lyra)
1989 Κάπου ανατολικοδυτικά (Lyra)
1989 Δεν έχω ιδέα (CBS)
1990 Ίσως φταίνε τα φεγγάρια (Ακτή)
1990 Ούτε που ρώτησα (CBS)
1992 Το τραγούδι γυμνό (Fidelity)
1993 Ξημέρωμα 1ης Ιανουαρίου 2000 μ.Χ (Portrait)
1994 Ο παράξενος ερωμένος (Portrait)
1994 Της αγάπης μαχαιριά (Ακτή)
1996 Πασπαρτού (Lyra)