Νικολάου Γιάννης - Συνέντευξη

Αξιολόγηση Χρήστη: / 6
ΧείριστοΆριστο 

25 Φεβρουαρίου 2010

Συνέντευξη Γιάννη Νικολάου στον Γιάννη Χατζόπουλο για το "Μουσικόραμα"

 Γιάννης Χατζόπουλος: Θα ήθελα να ευχαριστήσω Γιάννη καταρχάς την κοπέλα εκείνη που για χάρη της αφιέρωσες τον δίσκο "Απόψε Λέω Να μην Κοιμηθούμε", χωρίς αυτή δεν θα είχαμε απολαύσει τραγούδια όπως το "Ανησυχώ". Πως νιώθεις όταν γράφεις τραγούδια για ένα υπαρκτό πρόσωπο που μάλιστα έπαιξε και κάποιο σημαντικό ρόλο στην ζωή σου;

 Γιάννης Νικολάου: Το Ανησυχώ είναι το πρώτο  μου αληθινό τραγούδι αλτρουιστικής διάθεσης. Η απόγνωση του χωρισμού και η διαπίστωση ότι υπάρχει και κάτι άλλο πέρα από «του φαλλού μου το φολκλόρ» με ενέπνευσε να γράψω οδηγώντας την μηχανή μου από τα Φοιρά στο Καμάρι (Σαντορίνη) το1984 ένα από τα πιο αγαπημένα τραγούδια μου.

 Γιάννης Χατζόπουλος: Πόσα χρόνια ασχολείσαι με την μουσική και πως ξεκίνησες τη μουσική σου πορεία;

 Γιάννης Νικολάου: Από τα παιδικά μου χρόνια μιας και ο πατέρας μου έπαιζε ερασιτεχνικά φλαμένγκο και χαβάγια.

 Γιάννης Χατζόπουλος: Στην οικογένειά σου ασχολείται άλλος με τη μουσική, υπήρξε κάποιος που σου έδωσε το βήμα για να ξεκινήσεις;

 Γιάννης Νικολάου: Την επαγγελματική πορεία μου την ξεκίνησα με τον Σκωτσέζο μουσικό Howe Stewart που με δίδαξε τα μυστικά της ροκ

 Γιάννης Χατζόπουλος: Αισθάνεσαι περισσότερο τραγουδοποιός ή τραγουδιστής;

 Γιάννης Χατζόπουλος: Γιάννη, αυτή είναι η αγαπημένη μου ερώτηση!!! Τι σε έχει συγκινήσει πιο πολύ στη μουσική σου πορεία, στα παρασκήνια η ακόμα και πάνω στη σκηνή;

 Γιάννης Νικολάου: H   πρώτη φορά   που βρέθηκα στην σκηνή με   την  Χαρούλα  Αλεξίου. Κοιταζόμαστε  σαν χαζοί με τον Παντελή. Τρέμαμε από το τρακ.

 Γιάννης Χατζόπουλος: Ποιος είναι ο Γιάννης Νικολάου;

 Γιάννης Νικολάου: Ο Γιάννης Νικολάου είναι τα τραγούδια του. Αυτά είναι η πεμπτουσία μου.Η καθημερινότητα μου είναι ενός ανθρώπου της μεσαίας τάξης με τα καλά και τα κακά της…..

 Γιάννης Χατζόπουλος: Θα πω ένα όνομα: "Παντελής Θαλασσινός"

 Γιάννης Νικολάου: Ο έτερος  Λαθρεπιβάτης και καλός μου φίλος.  Έχω μιλήσει για τον Παντελή τόσες φορές……

 Γιάννης Χατζόπουλος: Αν σου δινόταν η ευκαιρία ξανά να γράψεις έναν ολόκληρο δίσκο σε στίχους και μουσική δικούς σου για ποια μεγάλη φωνή θα το έκανες;

 Γιάννης Νικολάου: Έχω κάνει ολοκληρωμένες δουλειές. Σε παραπέμπω στην δισκογραφία μου. Δόξα τω Θεώ έχουμε πολλές καλές φωνές, ας μην αδικήσω κανένα. Πάντως αγαπώ περισσότερο τους τραγουδοποιούς της γενιάς μου που έχουμε κοινές καταβολές. Άλλωστε οι περισσότεροι τραγουδιστές υποφέρουν από λανθάνοντα ναρκισσισμό.

Γιάννης Χατζόπουλος: Γιάννη όλοι ξέρουμε ότι έχεις ασχοληθεί με πολλά είδη μουσικής, από Έντεχνο, Ροκ, Ποπ, Λαϊκό, Παραδοσιακό, Έθνικ. Θα μπορούσες να βάλεις μια "ταμπέλα" στην μουσική σου γενικότερα; Δηλαδή έναν ορισμό από εσένα για το είδος της μουσικής που παίζεις, περιέγραψέ το με δικά σου λόγια.

 Γιάννης Νικολάου: Ανεξάρτητος Μεμονωμένος  περιπλανώμενος πραματευτής τραγουδιών με Δον Κιχωτικές καταβολές. Θιασώτης μιας χωρίς λογική ουτοπιστικής θεωρίας περί άδολης και μη κερδοσκοπικής σχέσης με την τέχνη.

 Γιάννης Χατζόπουλος: Από πολλούς Κρητικούς μαθαίνουμε όταν αναφέρουμε το όνομα σου ότι "η μαντινάδα του φεγγαριού" που έχεις γράψει και συμπεριλαμβάνεται στην τελευταία σου δουλειά, έχει γίνει κάτι σαν ύμνος στην Κρήτη, μίλησέ μας για αυτό το τραγούδι, πως προέκυψε και ποιες άλλες δουλειές σου είχαν άρωμα Κρητικό;

  Γιάννης Νικολάου: Μαντινάδα του φεγγαριού 1993 Νεάπολη  Λασιθίου  Κρήτης, καφενείο «Πέριξ». Ο Μιχάλης Νίσπιτας Χουρδάκης έγραψε τις Μαντινάδες. Εγώ έβαλα μουσική. Κυκλοφόρησε για πρώτη φορά το 1995 στον δεύτερο προσωπικό μου δίσκο «Χωρίς πυξίδα» με τον Κωστή Χρονάκη στην λύρα και το τραγούδι. Αργότερα το 98 γράφω για τον Βασίλη Σκουλά τα «Άγρια πουλιά» σε στίχους του Κώστα Φασουλά.
Το 2005 κυκλοφορώ στο «Σείστρον» το cd στον « Νότο Έρωτας φυσά».Συμμετέχουν Χάρης και Γιώργος Παντερμάκης, Νίκος Ανδρουλάκης, Ντοκάκη Βιργινία. Παράλληλα γράφω κρητικότροπα τραγούδια για τον σπουδαίο Ηρακλειώτη λυράρη Στέφανο Μεσσαριτάκη. Και έχω στο δισάκι μου πολλά τραγούδια με άρωμα Κρητικό.

 Γιάννης Χατζόπουλος: Τα χρόνια Γιάννη περνάνε και ... η ζωή τώρα κυλάει πιο γρήγορα...., μετά από περίπου 20 χρόνια στην Δισκογραφία μας ξανά-συστήνεσαι με ένα άλμπουμ που ο τίτλος του τα λέει όλα, βασισμένος πάνω σε ένα παλιότερο σου τραγούδι: "Δεν φταίω εγώ που μεγαλώνω". Με πολλές επιτυχίες δικές σου, καινούργια τραγούδια και συμμετοχή από μεγάλους καλλιτέχνες και φίλους. Μίλησε μας για αυτή σου την δουλειά και μοιράσου με τους αναγνώστες μας τα συναισθήματα σου εώς τώρα.

 Γιάννης Νικολάου: Τα τραγούδια του τελευταίου cd μου «Δεν φταίω εγώ που μεγαλώνω» αποτελούν την ραχοκοκαλιά  των εμφανίσεων μου και οι φίλοι μου είχαν την επιθυμία να τα συγκεντρώσω.  Αυτό λοιπόν έκανα προτείνοντας παράλληλα τέσσερα φρέσκα τραγούδια σημεία αναφοράς του σημερινού μου point of view. Πολύτιμες οι συμμετοχές του Πάνου Κατσιμίχα και του Παντελή Θαλασσινού. Σας το συνιστώ, είναι το απάνθισμα της μουσικής πορείας μου.

 Γιάννης Χατζόπουλος:  Ξεκίνησες την πορεία σου στην μουσική με Βινύλιο και κασέτες, αργότερα ήρθε το CD και τώρα πια το ψηφιακό MP3. Πως νιώθεις για αυτή την αλλαγή στην μουσική βιομηχανία; Είσαι νοσταλγός του χθες ή ξεχνάμε το παρελθόν και οδεύουμε μπροστά;

 Γιάννης Νικολάου: Είμαι νοσταλγός του υγιούς χθες, έχω όμως παράλληλα καλή και ελεγχόμενη σχέση με τα επιτεύγματα της τεχνολογίας.

 Γιάννης Χατζόπουλος: Θεωρείς ότι αξίζει να μπαίνει κάποιος σε όλη αυτή την διαδικασία για να κυκλοφορήσει στα δισκοπωλεία την δουλειά του, σε μια εποχή που η δισκογραφία περνάει τόσο μεγάλη κρίση;

 Γιάννης Νικολάου: Το cd είναι πράγμα που σαλεύε ι. Το downloading είναι άχαρο και μοναχικό. Χώρια που αν κυκλοφορείς και ψάχνεις παίρνεις το αέρα σου και ίσως γνωρίσεις κάποιους ενδιαφέροντες ανθρώπους.
Πάντως αν πέσουν οι τιμές υπάρχει αγοραστικό κοινό. Ο Πάριος και άλλοι μέσα από εφημερίδα πούλησαν εν ριπή οφθαλμού χιλιάδες cd  Με 4 ευρώ και μούφα να είναι το πράγμα δεν τρέχει και τίποτα.

 Γιάννης Χατζόπουλος: Τι είναι για σένα η μουσική; Θα μπορούσες να φανταστείς την ζωή σου χωρίς να έχεις ενεργό ρόλο μέσα σε αυτή;

 Γιάννης Νικολάου: Η ζωή χωρίς την μουσική και τις τέχνες γενικότερα  δεν λέγεται ζωή.

 Γιάννης Χατζόπουλος: Αν θέλει κάποιος να σε απολαύσει ζωντανά αυτή την περίοδο μπορεί να σε βρει κάπου; Που εμφανίζεσαι αυτό τον καιρό;

 Γιάννης Νικολάου: Κάθε Πέμπτη εμφανίζομαι στο Imagine στο Μαρούσι με την Πένυ Σκάρου και τον Γιώργο Σαλτάρη. Τις υπόλοιπες μέρες βρίσκομαι σε διαφορετικούς χώρους για τους οποίους φροντίζω να ενημερώνω εγκαίρως

 Γιάννης Χατζόπουλος: Τι σχέση είχες με τους Beatles; Γιατί τους "ευχαριστείς" μέσα από την καινούργια σου δουλειά, σε έχουν επηρεάσει μουσικά;

 Γιάννης Νικολάου: Οι Beatles επηρέασαν την μουσική μου και χρόνια τώρα ήθελα να γράψω ένα τραγούδι για αυτούς χωρίς γίνω κοινότυπος. Νομίζω  ότι οι fabfour θα ήταν πολύ υπερήφανοι αν το άκουγαν…….

 Γιάννης Χατζόπουλος: Θέλω να μου ξεχωρίσεις ένα μόνο τραγούδι από την νέα σου δουλειά. Ποιο θα είναι αυτό και γιατί;

 Γιάννης Νικολάου: Το Κρυμμένο είναι το αγαπημένο μου τραγούδι επειδή είναι μεταφυσικό και φουτουριστικό.

  Γιάννης Χατζόπουλος: Πως νιώθεις που το "Απόψε γίνε" το ξανατραγούδησε ο Γιώργος Νταλάρας στο CD "Για αυτό υπάρχουν οι φίλοι" που κυκλοφόρησε πρόσφατα και το υπογράφουν σαν μια καταπληκτική επανεκτέλεση; Το γνωρίζεις ότι όλοι το θεωρούν το "σουξέ" του δίσκου;

 Γιάννης Νικολάου: Το «Απόψε γίνε» άντεξε στον χρόνο και ο Κώστας Μάντζιος το είπε καταπληκτικά. Ο Οδυσσέας  Εισαγγελέας που έγραψε τους στίχους ήταν πολύ εμπνευσμένος τότε. Ο Γιώργος Νταλάρας πρύτανης στο να ανακαλύπτει κρυμμένους θησαυρούς, ως άλλος Μίδας ότι αγγίζει γίνεται χρυσός. Τον ευχαριστούμε πολύ.

 Γιάννης Χατζόπουλος: Πειραιάς........ θα μπορούσες να ζήσεις αλλού;

 Γιάννης Νικολάου: Ο Πειραιάς είναι η μάνα μου, η Μαρία ο πατέρας μου ο μάστρο Κώστας, οι συγγενείς τα σοκάκια, το σχολείο μου οι παιδικοί μου φίλοι, η θάλασσα οι μνήμες μου...
Εδώ θα μείνω μέχρι τελικής πτώσεως.

 Γιάννης Χατζόπουλος: Η αλήθεια είναι ότι χωρίς ανθρώπους σαν σένα, δημιουργούς που κρύβονται από πίσω από μεγάλες επιτυχίες δεν θα μπορούσαν να δημιουργηθούν συγκροτήματα όπως οι Λαθρεπιβάτες. Αισθάνεσαι κάποια πικρία ή παράπονο που ο κόσμος δεν γνωρίζει πάντα ποιος είναι ο ηθικός αυτουργός και δεν σε ανταμείβει για την προσφορά σου όπως θα σου πρεπε;

 Γιάννης Νικολάου: Τα ποιο σημαντικά αγνοούνται. Δεν έχω παράπονο με ξέρουν όσοι χρειάζομαι για να επιβιώνω. Για τις παραχωρήσεις που δεν έκανα μια χαρά τα πάω. Το δίκαιο και το άδικο στην εποχή μας είναι αόριστες έννοιες. Άλλωστε έχουμε τρανό παράδειγμα το μένος των πολιτικών για τον κοσμάκη, που πληρώνει την κακοδιαχείριση τους και τις κλεψιές τους.

 Γιάννης Χατζόπουλος: Από τις αμέτρητες συνεργασίες σου με μεγάλους καλλιτέχνες όπως Κατερίνα Κούκα, Λένα Αλκαίου, Αγνή, Ελένη Δήμου, Πάνο Κατσιμίχα, Ηλία Κατσούλη, Αντρέα Μπονάτσο και τόσους άλλους, ποια είναι αυτή που ξεχώρισες εάν υπάρχει και ακόμα εαν μπορείς να αναφέρεις ένα κομμάτι από αυτή την συνεργασία.

 Γιάννης Νικολάου: Κάθε συνεργασία μου άφησε διαφορετική γεύση και εμπειρία. Οι Λαθρεπιβάτες είναι ότι πιο πολύτιμο επειδή ήταν ο αγωγός που έφερε στον κόσμο δύο τροβαδούρους από τις λαϊκές γειτονιές του Πειραιά.

 Γιάννης Χατζόπουλος: Τι εκπλήξεις μας επιφυλάσσει ο Γιάννης Νικολάου για το κοντινό μέλλον; Ετοιμάζεις κάτι καινούργιο;

 Γιάννης Νικολάου: Πολλά και διάφορα. Έχω σκοπό να κυκλοφορήσω την ζωντανή ηχογράφηση από τον Ιανό στις 18 & 19/1/2010 αλλά και πολλά καινούργια τραγούδια πρώτα ο Θεός.

 Γιάννης Χατζόπουλος: Θα ήθελες κλείνοντας να στείλεις το δικό σου μήνυμα μέσα από αυτή την συνέντευξη στους θαυμαστές σου και όχι μόνο;

 Γιάννης Νικολάου: Να κάνουν υπομονή, να αγαπούν τις τέχνες, να προσέχουν την υγεία τους και να παρακολουθούν το"Mουσικόραμα" που προτείνει και σαπορτάρει καλούς καλλιτέχνες. Αισιοδοξία όσο κι αν ακούγεται παράξενο αυτό τέτοιες εποχές!!!!!!!

 Γιάννης Χατζόπουλος: Γιάννη σε ευχαριστώ για τον χρόνο σου και για την συνεισφορά σου στο ελληνικό τραγούδι. Εύχομαι οι αναγνώστες μας να μάθουν ακόμα περισσότερα για τον Γιάννη Νικολάου. Να είσαι καλά!

Γιάννης Νικολάου: Σε ευχαριστώ Γιάννη Χατζόπουλε εσένα και το «Μουσικόραμα» για την φιλοξενία τα ξαναλέμε!!!!

Πηγές: Μουσικόραμα
Επίσημη ιστοσελίδα του Γιάννη Νικολάου