ΑΝΤΙΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ ΜΕ ΣΥΝΑΥΛΙΕΣ
22 Σεπτεμβρίου 2011
Το καλοκαίρι μας αποχαιρετά με τις ψυχρούλες και τις σιγανές βροχούλες του Φθινοπώρου
που έρχεται και το αποχαιρετάμε και μεις με τις τελευταίες συναυλίες σε εξωτερικούς χώρους. Σε μιά απ’ αυτές βρεθήκαμε στις 19/9/2011..
Ήταν μια απ’ τις γλυκύτερες τελευταίες βραδιές του καλοκαιριού και ο Πασχάλης Τόνιος με τους συνεργάτες του, μας προσκάλεσαν στο Άλσος Νέας Σμύρνης, στο πλαίσιο των ΙΩΝΙΚΩΝ ΓΙΟΡΤΩΝ–Δήμου Ν Σμύρνης, για να ακούσουμε τραγούδια που.. αγαπούν το περιβάλλον.Το έργο αυτό, σε σύνθεση του Πασχάλη Τόνιου με τίτλο «ΕΝΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΓΙΑ ΤΟ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ», είναι βασισμένο σε ποίηση μεγάλων Ελλήνων και ξένων ποιητών και στιχουργών όπως: Οδ. Ελύτη, Κ. Παλαμά, Γ. Ρίτσου, Μ. Πολυδούρη, Ν. Βρεττάκου, Ζ. Παπαντωνίου, Ν. Γκάτσου, Nτ. Χατζηνικολάου, Δ Ποταμίτη, Π Σιδηρόπουλου, Σ. Αλιβιζάτου, Σπ. Αραβανή, Μ. Γελασάκη, Μ. Μπέκου, Αγ. Τόνιου επίσης, Al Gore, Εmily Dickinson, Walt Whitman, Ria Ellwanger, Lopez Chavez Ariel Alahin και άλλων νεότερων Ελλήνων ποιητών καθώς και συνδετικά[αφηγηματικά] κείμενα του Γιάννη Ζήση. Η ενορχήστρωση είναι του Χρήστου Ζούμπου..Η γη.. μας είπαν τα τραγούδια του, είναι το σπίτι μας και οφείλουμε να το κρατάμε πεντακάθαρο και αμόλυντο για να μπορεί να μας αγκαλιάζει με τη θαλπωρή και τη ζεστασιά του.
Η γη.. μας είπαν τα τραγούδια του είναι η μάνα μας και οφείλουμε να τη σεβόμαστε για να μας χαμογελά και να μας προσφέρει καρπούς και αγάπη..
Η βραδιά ξεκίνησε με τον Γρηγόρη Βαλτινό να μας διαβάζει υπέροχα ένα.. γράμμα απ’ το μέλλον. Ξεκινούσε κάπως έτσι..
«Βρισκόμαστε στο 2060, είμαι 50 χρονών και μοιάζω πολλά-πολλά χρόνια μεγαλύτερος. Δεν θ’ αντέξω για πολύ ακόμα...».. και συνέχιζε απαριθμίζοντάς μας τις τεράστιες δυσκολίες που θα έχουν οι άνθρωποι στο μέλλον και στην αδυναμία τους να ζήσουν χωρίς το.. πράσινο καταφύγιο της φύσης, τον γαλανό θόλο του ουρανού και προπαντός με την παντελή έλλειψη νερού. Αν συνεχίσουμε να.. καταστρέφουμε θα.. καταστραφούμε.. γιατί όσα κακά προέρχονται απ’ τον άνθρωπο και χτυπάνε τη φύση, γυρίζουν πάντα εναντίον του.. Δεν χτυπάς το.. σώμα σου γιατί θα πονέσεις και θα πληγωθείς.. 
Έπειτα.. τη σκηνή γέμισαν τα παιδιά με τις αγγελικές φωνές απ’ τη χορωδία Τυπάλδου, η υπέροχη χορωδία «ΑΝΩΝΥΜΟΙ».. απ’ τα μουσικά σύνολα της ΕΡΤ, το Κλασικό Μουσικό Σύνολο ΜΕΤΑΤΡΟΠIΑ, δυό νέες τραγουδίστριες , η Άννα Τσαρτσίδου και η Ελεάννα Τόνιου με τις δροσερές φωνές τους, η αισθαντική ερμηνεύτρια Βάσια Ηλιάδη και ο Πασχάλης Τόνιος στο κέντρο με την επιβλητική γάργαρη φωνή του, την κιθάρα του και όχι μόνο. Στη συνέχεια, τα κομμάτια για το περιβάλλον.. διανθίστηκαν με δυό υπέροχα παραδοσιακά, που ερμήνευσε με τη σθεντόρια φωνή της η Μαρία Σουλτάτου και μάλιστα με το δεύτερο, που το είπε ακαπέλα, ο κόσμος έμεινε από.. ανάσα!!
Η βραδιά συνεχίστηκε με τραγούδια απ’ το δεύτερο μέρος του έργου του Πασχάλη Τόνιου «ΕΝΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΓΙΑ ΤΟ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ», που μας... έδωσαν μελωδικές ελπίδες για το μέλλον.. Αν...ζητήσουμε συγγνώμη.. είπε με νότες ταξιδιάρες το κομμάτι.. «ΜΗΤΕΡΑ ΓΗ.. ΣΥΓΓΝΩΜΗ», στη γη τη μάνα μας, μας συγχωρήσει και σταματήσουμε να την πληγώνουμε με τα.. σιδερένια ανθρώπινα «θέλω» μας , ίσως να μην είναι αργά για σωτηρία και επιστροφή στα πράσινα δροσερά της χρόνια..
Ένα άλλο κομμάτι με τον τίτλο «ΜΕ ΛΕΝ ΣΥΜΦΕΡΟΝ».. μας σύστησε τον αδυσώπυτο εαυτό του και το επόμενο δυναμικό κομμάτι με τον τίτλο «ΕΙΜΑΙ Η ΜΑΝΑ ΓΗ», που ερμήνευσε η καταπληκτική σοπράνο της Λυρικής Μαργαρίτα Γκινοσάτη.... ξόρκισε το.. συμφέρον και μας καθήλωσε.
Ανάμεσα στα τραγούδια, συνέχισε να διαβάζει αφοπλιστικά κείμενα ο Γρηγόρης Βαλτινός και να μας θυμίζει πως το μέλλον της φύσης είναι πια στα χέρια μας..
Οι μελοποιημένοι ποιητές του Πασχάλη Τόνιου.. ταξίδεψαν σαν σκαριά το βράδυ μας με τα λόγια τους, τα... πότε καυστικά και πότε ανάλαφρα και γλυκά σαν αεράκι καλοκαιρινό, με πανιά ολάνοιχτα τις επιβλητικές και ανήσυχες μελωδίες του.
Τελειώνoτας η συναυλία, μας άφησε ένα χαμόγελο στα χείλη και μιά απόφαση στην ψυχή. Να κάνουμε κάτι για τη φύση όσο είναι ακόμα καιρός..
Ο Πασχάλης Τόνιος, το έργο του «ΕΝΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΓΙΑ ΤΟ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ και οι συνεργάτες του, μας χάρισαν ένα μελωδικό, δυνατό και συνάμα τρυφερό βράδυ απ’ τα τελευταία του καλοκαιριού.
