ΕΝΑ ΞΕΧΩΡΙΣΤΟ ΒΡΑΔΥ ΜΕ ΤΟΝ ΠΑΝΤΕΛΗ ΘΑΛΑΣΣΙΝΟ ΚΑΙ ΤΗ ΜΕΛΙΝΑ ΚΑΝΑ ΣΤΟ ΣΤΑΥΡΟ ΤΟΥ ΝΟΤΟΥ..
22 Δεκεμβρίου 2011
Εν μέσω κρίσης, μουρμούρας χωρίς αντίκρυσμα απ’ τις τηλεοράσεις, και εσχάτης προδοσίας απ’ τους πολιτικούς, λες.. βαρέθηκα, κουράστηκα.. δεν ακούω άλλα.. μαύρισα..
Παίρνεις λοιπόν τους δρόμους και το μόνο που ζητάς είναι.. ξέδομα και λησμονιά.. Μια ανάταση ψυχής βρε αδερφέ..
Έτσι νοιώσαμε και μεις, πήραμε τους δρόμους και βρεθήκαμε στο ΣΤΑΥΡΟ ΤΟΥ ΝΟΤΟΥ να τραγουδάμε παρέα με τον Παντελή Θαλασσινό, τη Μελίνα Κανά και μιά ομάδα εξαίρετων μουσικών.. 
Σβήσανε τα φώτα και ο Παντελής με τη Μελίνα ξεκίνησαν με τραγούδι ζωηρό και ξεσηκωτικό στο χρώμα και την ποιότητα που τους χαρακτηρίζει. Ο κόσμος έδειξε την αγάπη του και την όρεξή του για συμετοχή απ’ την πρώτη κιόλας νότα. Παλαμάκια, σφυρίγματα, ιαχές ικανοποίησης, και τραγούδι μαζί με τους ερμηνευτές, ήταν τα κύρια χαρακτηριστικά της βραδιάς, που όσο προχωρούσε, τόσο γινόταν.. ζωηρότερη..
Ο Παντελής, μας καθήλωσε με τη ζεστή φωνή του, τη γνωστή για τις ξεχωριστές της ικανότητες να διεισδύει στην ψυχή και να αγγίζει τις πιο κρυφές χορδές της.. Είπε γνωστά κι’ αγαπημένα τραγούδια, μα και καινούργια που έχουν την ίδια υψηλή ποιότητα των παλιών, και τη φρεσκάδα που πρέπει νάχει ένα καινούργιο τραγούδι για να ξεχωρίσει..
Η Μελίνα, γεμάτη μπρίο και αισθαντικότητα, άπλωσε το σαγηνευτκό της βλέμμα, την υπέροχη φωνή της και τα τραγούδια που την καταξίωσαν και όχι άδικα, και το κέφι απογειώθηκε..
Υπήρχαν στιγμές που δεν ξεχώριζες τον κόσμο απ’ τους ερμηνευτές και τους μουσικούς. Είχαμε σηκωθεί απ’ τις θέσεις μας και δίναμε το τέμπο με παλαμάκια και σιγοντάρισμα στην ερμηνεία των μαγικών τραγουδιών και κάποιες στιγμές, μέναμε.. μόνοι στο τραγούδι, αφού ο Παντελής και η Μελίνα μας παραχωρούσαν το πάλκο και την ερμηνεία..
Μέσα στους εξαιρετικούς μουσικούς ξεχώριζε ο Γιώργος με τη γκάιντα του, όργανο που δεν το συναντάμε συχνά σε τέτοιου είδους μουσικές σκηνές.. Έδινε ένα παραδοσιακό χρώμα στη βραδιά και.. κόλλαγε μ’ ένα μοναδικό τρόπο με τα υπόλοιπα όργανα, που ακουγόντουσαν στ’ αυτιά μας το ίδιο υπέροχα μελωδικά..
Η βραδιά τελείωσε με ιαχές για συνέχεια, αφού το τόσο ξεχωριστά καλό, πάντα φαντάζει.. λίγο και θέλεις περισσότερο..
Ο Παντελής, η Μελίνα και οι καταπληκτικοί μουσικοί, ξανανέβηκαν και μας απογείωσαν για άλλη μιά φορά με τα τραγούδια που συνεχίστηκαν για λίγο ακόμα..
Όλοι είμασταν εκεί.. όρθιοι, και έτοιμοι για περισσότερο και περισσότερο γλέντι..
Κανείς δεν σκέφτηκε να φύγει πριν το τέλος.. Αλλά έτσι δε γίνεται πάντα; Κάτι που τρέφει την ψυχή σου και σου χαρίζει τόσο απλόχερα στιγμές μοναδικές, πως να το εγκαταλείψεις πριν.. πιεις και την τελευταία του σταγόνα;
Βγήκαμε στο δρόμο, κουβεντιάζοντας σα νάμαστε όλοι μια παρέα απ’ την αρχή.. Είμαστε δε ικανοποιημένοι πλήρως και από τις λογικές τιμές, που δε σ’ αφήνουν στο τέλος της βραδιάς ένα αίσθημα πως κάποιος έβαλε ξεδιάντροπα το χέρι του στην τσέπη σου και σε καταλήστεψε..
Και το κυριότερο.. ΧΑΜΟΓΕΛΟΥΣΑΜΕ.. σε καιρούς δύσκολους που στραγγαλίζουν το χαμόγελο με τη σκληρότητά τους!!!
Όποιος δεν έχει δει ακόμα τη Μελίνα Κανά, τον Παντελή Θαλασσινό και τους θαυμάσιους μουσικούς που τους πλαισιώνουν στο ΣΤΑΥΡΟ ΤΟΥ ΝΟΤΟΥ, χάνει.. αλλά προλλαβαίνει ακόμα να πάει, αφού συνεχίζουν και συνεχίζουν!!!!!
