Συνεντεύξεις στο "Μουσικόραμα"
Βαγγέλης Μαρκαντώνης - Συνέντευξη
29 Σεπτεμβρίου 2011
Ο Βαγγέλης Μαρκαντώνης, μόνος πια χωρίς το συγκρότημα «ΑΝΟΙΧΤΗ ΘΑΛΑΣΣΑ», μας συστήνεται με την.. «ΞΕΝΗ ΓΗ».. του, την καινούργια του δισκογραφική δουλειά, που συνοδεύεται από τη νουβέλα του με τον πρωτότυπο τίτλο «ΠΩΣ Ο ΣΤΕΛΙΟΣ ΚΑΙ ΟΙ ΦΙΛΟΙ ΤΟΥ ΕΒΓΑΛΑΝ ΤΟ ΧΕΙΜΩΝΑ».
Σαν παραμύθι η νουβέλα του, σαν.. ζωή η δισκογραφική του δουλειά και σαν πνευματώδης συνομιλητής ο ίδιος.. αναλύει και πληροφορεί μέσα από την κουβέντα μας...
Βαγγέλης Μαρκαντώνης συνέντευξη στη Μαρία Παπαδάκη στο "Μουσικόραμα"
Μαρία: Γεια σου Βαγγέλη. Ας αρχίσουμε λίγο βιογραφικά. Πες μου πως έγινε και ασχολήθηκες με τη μουσική, κι' αν έχεις περάσει από άλλες σπουδές πριν καταλήξεις σ' αυτό;
Βαγγέλης: Γεια σου Μαρία! Δεν έχω να πω και πολλά... Σπούδασα στη γεωπονική, αλλά δεν το εξάσκησα ποτέ ως επάγγελμα, παρόλο που πέρασα από διάφορες άσχετες δουλειές του ποδαριού. Η μουσική είναι για μένα ένα παιχνίδι, ένα παιχνίδι από τα παιδικά μου χρόνια και είμαι πραγματικά πολύ κακός μουσικός όταν το ξεχνάω αυτό.
Συναισθηματικά, αν πρέπει να διαλέξω μια στιγμή που άστραψε μέσα μου μια μεταφυσική θύελλα που με συνεπήρε, ήταν όταν, στην εφηβεία μου, άκουσα τον πρώτο δίσκο των velvet underground. Ακόμα δεν έχω πατήσει τα πόδια μου στη γη...
Μαρία: Πότε μπαίνεις στη δισκογραφία και με ποια δουλειά;
Βαγγέλης: Το 2002 με τον πρώτο δίσκο της ανοιχτής θάλασσας που είχε το όνομα του συγκροτήματος. Κυκλοφόρησε από τη LYRA σε παραγωγή του Χάρη Κατσιμίχα
Μαρία: Ο νέος σου δίσκος τιτλοφορείται "ΞΕΝΗ ΓΗ"... τίτλος που παραπέμπει σε δύσκολα χρόνια που όλα φαντάζουν.. ξένη γη ίσως ή μήπως παραπέμπει στη γη μιας ταλαιπωρημένης ψυχής;
Βαγγέλης: Η «ξένη γη» παρουσιάζεται μπροστά μου ως μια ιδανική επιλογή μόνο και μόνο γιατί είναι ανεξερεύνητη. Είναι μια ανάγκη για αλλαγή, για κάτι νέο που με οδηγεί εκεί, και τα σύνορά της είναι εκεί που τα μάτια μου μπορούν να δουν καθαρά, χωρίς να τα βαραίνουν οι εικόνες του παρελθόντος..
Μαρία: Με ποιους συνεργάζεσαι στη νέα σου δισκογραφική δουλειά και πως προέκυψε αυτή;
Βαγγέλης: Οι βασικοί μου συνεργάτες είναι ο Χρήστος Χουσίδης, με τον οποίο είμαστε φίλοι παρα πολλά χρόνια και ήταν μια κοινή μας επιθυμία να δημιουργήσουμε κάτι μαζί. Έτσι πρόσφερε σημαντικά στον ήχο των τραγουδιών μου, παίζοντας ακορντεόν, αλλά και όλα τα κρουστά του δίσκου. Ο Άγγελος Σφακιανάκης έπαιξε τεράστιο ρόλο ως παραγωγός στην τελική διαμόρφωση του υλικού και ήμουν πολύ τυχερός που μου πρόσφερε τη βοήθειά του. Ο Κώστας Αντωνιάδης, ο τραγουδιστής των GAD., που τραγουδάει το μόνο αγγλόφωνο τραγούδι του cd το “EMPTY MOONS”, ήταν μια πολύ ωραία στιγμή για μένα, καθώς επίσης και η συμμετοχή της Ιωάννας Μόρφη, μιας νέας τραγουδίστριας που κάνει φωνητικά και τραγουδάει το «ΘΑ ΓΙΝΟΥΜΕ ΕΝΑ»
Μαρία: Η "ΞΕΝΗ ΓΗ" κυκλοφορεί μαζί με μιά νουβέλα σου που έχει τον μακρύ τίτλο.. "ΠΩΣ Ο ΣΤΕΛΙΟΣ ΚΑΙ ΟΙ ΦΙΛΟΙ ΤΟΥ ΕΒΓΑΛΑΝ ΤΟ ΧΕΙΜΩΝΑ". Βρίσκω πολύ πρωτότυπη την ιδέα της κυκλοφορίας δίσκου και βιβλίου.. πακέτο. Πώς έγινε αυτό το πάντρεμα;
Βαγγέλης: Γενικώς, μιλάω πολύ και μου αρέσει να λέω ιστορίες... Δεν έχω πάντα την τύχη να θέλει κάποιος να με ακούσει, οπότε τις γράφω... Μία από αυτές είναι η νουβέλα που κυκλοφόρησε μαζί με το cd μου. Η ιδέα να κυκλοφορήσουν μαζί ήταν του Άγγελου Σφακιανάκη που όπως σου είπα είναι ο παραγωγός του δίσκου, που ήξερε από πρώτο χέρι το ελάττωμά μου να μιλάω πολύ και συνεπώς να γράφω ιστορίες. Ενθουσιάστηκα με την ιδέα, και ευτυχώς υλοποιήθηκε από τον Σάμη Γαβριηλίδη που το εξέδωσε και τώρα πια κυκλοφορεί στο εμπόριο...
Μαρία: Σύστησέ μας τον Στέλιο και τους φίλους του.. τους ήρωες του βιβλίου σου..
Βαγγέλης: Η ιστορία είναι μια διασκευή του γνωστού μύθου του Αισώπου με το τζιτζίκι και το μυρμήγκι. Πάντα σ’ αυτή την ιστορία με ενοχλούσε ο χαιρέκακος τρόπος που το μυρμήγκι άφησε τον τζίζικα να πεθάνει από το κρύο και την πείνα. Έγραψα λοιπόν μια ιστορία για ένα ξεχωριστό τζιτζίκι, τον Στέλιο, προσπαθώντας να του εξασφαλίσω την επιβίωση και ένα αξιοπρεπές βιωτικό επίπεδο, αλλά και να αποκαταστήσω την υπόληψη του μυρμηγκιού, που μπορεί να δουλεύει σκληρά, δεν είναι όμως τελικά και τόσο χαιρέκακο. Στην ιστορία εμπλέκονται μια δημοσιογράφος-λογίστρια πασχαλίτσα, ένας γρύλλος dj, ο Σάκης η κατσαρίδα, που είναι ο καλλιτεχνικός μάνατζερ του Στέλιου (στο σημείο αυτό ίσως να πρέπει να ζητήσω συγγνώμη από τις κατσαρίδες για το ότι δανείζομαι τη μορφή τους για να περιγράψω κάτι τόσο αηδιαστικό όσο οι μάνατζερ καλλιτεχνών...)
Μαρία: Άμεσα σχέδιά σου δισκογραφικά ή επί σκηνής;
Βαγγέλης: Αυτή τη στιγμή ετοιμάζω τις εμφανίσεις στον Σταυρό του Νότου που θα ξεκινήσουν την Τετάρτη 5 Οκτωβρίου και θα συνεχιστούν τις Τετάρτες του Οκτωβρίου. Αυτό είναι το βασικό γι’ αυτή την περίοδο. Θέλω να φτιάξω ένα πρόγραμμα βασισμένο στα νέα μου τραγούδια από την ξένη γη, παλιότερα από την ανοιχτή θάλασσα, καθώς και κάποιες διασκευές παλιών λαϊκών τραγουδιών του ’50 και του ’60 που τα αγαπώ πολύ και τα έχω προσαρμόσει στον ήχο της μπάντας μου.
Δισκογραφικά έχω κάποιες συμμετοχές σε δίσκους φίλων (ΟΝΑΡ, Στέλλα Πιλάτη, Νίκος Γεωργουσάκης) που θα κυκλοφορήσουν τον προσεχή χειμώνα και μια πολύ σημαντική, για μένα, συμμετοχή σε ένα άλμπουμ με ένα τραγούδι που έχω γράψει σε ποίηση της Κατερίνας Γώγου.
Κάτι άλλο που θα ήθελα να κάνω αυτό το χειμώνα είναι μια ζωντανή ηχογράφηση...
Μαρία: Πώς βρίσκεις το μουσικό τοπίο στην Ελλάδα τα τελευταία χρόνια.. δισκογραφικές, live, πνευματικά δικαιώματα.. κ.λ.π;
Βαγγέλης: Στην ουσία έχω ζήσει όλη μου τη ζωή μέσα στις μουσικές σκηνές της Αθήνας. Με δισκογραφικές και συνδικαλιστικά θέματα δεν είχα ποτέ μεγάλη επαφή. Η άποψή μου είναι ότι τίποτα «θεσμικό» δεν μπορεί να επηρεάσει την ανάγκη για έκφραση και επικοινωνία. Υπάρχουν πολλοί άνθρωποι που γράφουν, παίζουν και οδηγούν σε ένα νέο τοπίο την ελληνική μουσική πραγματικότητα. Με προβληματίζει πάντα η αδυναμία δημιουργίας μιας νέας σκηνής. Υπάρχουν οι καλλιτέχνες, υπάρχει το κοινό αλλά δεν υπάρχουν τα μέσα να το στηρίξουν. Πάντως όπως και να ‘χει, το πράγμα βράζει και αυτό είναι πολύ αισιόδοξο.
Βαγγέλης: Σε ένα σημείο στον βασιλιά Ληρ, λέει «όσο μπορείς να λες «νά το χειρότερο», δεν έχεις δει το χειρότερο ακόμα». Η κατρακύλα θα σταματήσει, πού αλλού, στον πάτο. Και ο πάτος θα έχει τη μορφή ενός σκληρού φασιστικού καθεστώτος, για την επικράτηση του οποίου θα έχουν την ευθύνη όλοι όσοι συλλήβδην και ανεύθυνα μουτζώνουν την κοινοβουλευτική δημοκρατία είτε κυριολεκτικά μπροστά στην πλατεία Συντάγματος, είτε-ακόμα χειρότερα- ψηφίζοντας ασυνείδητα κάθε τέσσερα χρόνια. Η ευθύνη δεν επιμερίζεται. Βαραίνει τον καθένα ξεχωριστά και όχι όλους μαζί. Η δημοκρατία και η ελευθερία δεν είναι ένα φορτίο που το βάρος του μοιράζεται. Αντίθετα είναι μια ευθύνη που βαραίνει τον καθένα για όλους
Μαρία: Η γνώμη σου για το διαδίκτυο σε σχέση με τη μουσική και γενικά..
Βαγγέλης: Το διαδίκτυο είναι ένα μεγάλο και πολύτιμο δώρο για κάποιον που ζει τη ζωή του γράφοντας και θέλει να επικοινωνήσει τα τραγούδια του, τη μουσική του. Η τεχνολογία μάς έχει απελευθερώσει και στην ηχογράφηση και στην διάδοση-επικοινωνία. Για ό,τι αρνητικό ενδεχομένως φταίει ο επί μέρους χειρισμός τού κάθε χρήστη και όχι οι δυνατότητες που δίνει το internet
Μαρία: Από που ορμώμενος κατέληξες στον ήχο του καινούργιου σου δίσκου;
Βαγγέλης: Ως ακροατής αυτή την περίοδο είχα την ανάγκη να ακούω πιο γήινα πράγματα, πιο λιτές ενορχηστρώσεις και σταθερή αδιάσπαστη ρυθμική βάση. Έτσι δεν μπορούσα να ζητήσω κάτι διαφορετικό από τα δικά μου τραγούδια και κινήθηκα προς αυτή την κατεύθυνση. Ελπίζω να τα κατάφερα ..
Μαρία: Θα επιθυμούσες κάποια συνεργασία με κάποιον απ' τους συναδέλφους σου μουσικούς, ερμηνευτές ή στιχουργούς σε μια απ' τις επόμενες δισκογραφικές δουλειές ή σε live εμφανίσεις;
Βαγγέλης: Γενικά μου αρέσει να συνεργάζομαι με άλλους μουσικούς και δημιουργούς, ήδη άλλωστε σου είπα για κάποιες συνεργασίες. Δεν έχω κάτι συγκεκριμένο αυτή τη στιγμή που θα μπορούσα να πω, γιατί είμαι αφοσιωμένος περισσότερο στις επερχόμενες εμφανίσεις στον Σταυρό του Νότου
Μαρία: Ποια είναι τα μουσικά σου ακούσματα όταν δεν ακούς τα δικά σου τραγούδια;
Βαγγέλης: Αυτή την περίοδο ακούω πολύ τα σάουντρακ του clint mansell
Μαρία: Συγγραφείς Έλληνες ή ξένοι που άγγιξαν περισσότερο την ψυχή σου;
Βαγγέλης: Σαχτούρης, Κάφκα, Ντοστογιέφσκι, Κασσάρες
Μαρία: Αν υπήρχε μηχανή του χρόνου, θα τολμούσες ένα ταξιδάκι; Αν ναι, που θάθελες να πας, στο παρελθόν, στο μέλλον ή κάπου αλλού;
Βαγγέλης: Όχι ευχαριστώ! Η φαντασία μου έχει κάνει πολλές φορές αυτά τα ταξίδια και εμπιστεύομαι πολύ τη φαντασία μου. Πολύ περισσότερο από οποιαδήποτε μηχανή...
Μαρία: Σ’ ευχαριστώ πολύ για την κουβεντούλα Βαγγέλη.. Εύχομαι πολλά ταξίδια φαντασίας, πολλούς ακροατές για την υπέροχη «ΞΕΝΗ ΓΗ» σου και πολλούς αναγνώστες του.. Στέλιου και των φίλων του.. Χειμώνας έρχεται.. που ξέρεις.. μπορεί το.. πως έβγαλαν το χειμώνα νάναι καλή συνταγή για όλους μας..
