Συνεντεύξεις στο "Μουσικόραμα"
Λένα Πλάτωνος - Συνέντευξη
10 Ιουλίου 2011
Απόσπασμα συνέντευξης στην οικία της Λένας Πλάτωνος… και ήταν οικεία πραγματικά… προσιτή, γλυκιά, ήρεμη και δυο γαλάζιες θάλασσες που ξεχύνονταν στο σαλόνι. Όλα αυτά ενδεχομένως τα γνώριζε. Αλλά ήταν και κάτι που δεν γνώριζε: τόσο, μα τόσο αγαπημένη!
Συνέντευξη Λένας Πλάτωνος από τον Θόδωρο Εξηντάρη για το "Μουσικόραμα"
Θόδωρος: Η μελοποίηση του Καβάφη ήταν, νομίζω, παλιό απωθημένο…
Λένα: Ήταν παλιό απωθημένο αλλά εγώ φοβόμουν ότι δε μελοποιείται! Είχα πει ότι δε μελοποιείται ο Καβάφης. Τελικά, μια ωραία πρωία – για την ακρίβεια ήταν μεσημέρι –μου έρχεται μια φαεινή ιδέα: να κάνω Καβάφη με το Γιάννη… παίρνω λοιπόν το Γιάννη τον Παλαμίδα τηλέφωνο και του λέω… Κ.Κ.! Μάλιστα η Σαββίνα, ΄’όταν της είπα αργότερα ότι έχω ένα απωθημένο να κάνω μαζί της Εμπειρίκο, μου είπε κάνε Εμπειρίκο για να γίνει Κ.Κ.Ε.! Το λέγαμε λοιπόν με το Γιάννη συνθηματικά, πριν το πούμε σε άλλους…
Θόδωρος: Έτσι έμεινε και στο εξώφυλλο…
Λένα: Έτσι έμεινε και στο εξώφυλλο. Του άρεσε του Παπαϊωάννου το Κ.Κ. και το υιοθέτησε. Ο Γιάννης λοιπόν είχε ενθουσιαστεί, όπως κι εγώ και τηλεφωνιόμασταν για να διαλέξουμε ποιήματα… ο Γιάννης μένει πολύ μακριά, γι’ αυτό. Βέβαια όταν ξεκίνησε το έργο, να γράφεται, ο Γιάννης ήταν εδώ πάρα πολύ συχνά και με βοήθησε πάρα πολύ με την παρουσία του και βοήθησε και στη ενορχήστρωση. Κύλισε όμορφα, ήταν μια πολύ ωραία εμπειρία...
Θόδωρος: Μουσική με στίχους ή μόνο μουσική; Είναι πιο ελεύθερη διαδικασία το δεύτερο;
Λένα: Μου αρέσουν εξίσου. Την ίδια ελευθερία αισθάνομαι. Είχα ξεκινήσει με στίχους, όχι δικούς μου, της Μαριανίνας Κριεζή…και ήταν και τέλειοι στίχοι..
Θόδωρος: Ε, η Λιλιπούπολη είναι από τους πλέον ιστορικούς δίσκους… Αλλά και το «Σαμποτάζ» επίσης…
Λένα: Βέβαια! Και μετά ήρθε η ώρα για το μεγάλο άλμα! Είπα στον Πατσιφά με τον οποίον είχαμε πολύ στενές σχέσεις, με αγαπούσε και τον αγαπούσα πολύ, λέω Κύριε Πατσιφά σκέφτομαι…. –με είχε ενθαρρύνει η Μαριανίνα σ’ αυτό και της είχα εμπιστοσύνη- να κάνω έναν προσωπικό δίσκο, με μουσική και στίχους δικούς μου… και ερμηνεία δική μου και όχι μόνο… «Τους στίχους φοβάμαι, τους στίχους φοβάμαι…» είπε! Αλλά εγώ είχα πάει όλο το καλοκαίρι στο εξωτερικό και μια βδομάδα αφού γύρισα αυτός «έφυγε»… Είχα την ηχογράφηση μαζί μου και την άκουγα συνέχεια, την άκουγαν φίλοι… πριν βγει δηλαδή είχε περάσει από… δικαστήρια δικά μου αλλά και από κριτικές επιτροπές φίλων! Για τις «Μάσκες ηλίου» λέω…
Θόδωρος: Η αντιμετώπιση της μουσικής σας από τον τύπο ποια ήταν; Δεν ήταν ότι πιο συνηθισμένο για τα ελληνικά δεδομένα…
Λένα: Υπήρξε μια κριτική στον « Ήχο», το περιοδικό…
Θόδωρος: Ο « Ήχος» ήταν μια ιδιαίτερη περίπτωση…
Λένα: Ήταν μια κριτική τρίστηλη ή τετράστηλη, βγήκε αρκετούς μήνες μετά την έκδοση του δίσκου… έκανε τομές στο έργο, κριτικές, είδε το διαισθητικό κλίμα των μασκών, το αντιλήφθηκε… έγραφε μάλιστα σε ένα σημείο «μας δίνει την ταυτότητα στο χέρι αλλά σε χρόνο δυο-τριών δεκαετιών από τώρα». Με ευχαρίστησε πολύ… είχε αγνές προθέσεις… «Οι Μάσκες ηλίου» ήταν ορόσημο για τη ζωή μου!
Όταν γράφαμε το Σαμποτάζ, στα διαλείμματα, είχα πάρει μια μηχανή και έλεγα δε θα εξαρτηθώ από κανέναν. Είχα πει ότι θα έγραφα στη μηχανή αυτή που μοιάζει με πιάνο, σαν υποκατάστατο. Η Μαριανίνα όταν τα διάβασε μου είπε : είναι πάάάρα πολύ καλά! Και είπα, μου λέει, και στον Κελαηδόνη ότι εσείς που μπορείτε που γράφετε και τραγουδάτε πολύ ή λίγο πρέπει να γίνετε τροβαδούροι, δεν υπάρχει τίποτα πιο ιδανικό απ’ αυτό! Και μετά μπορεί να κάνει και άλλα πράγματα, όπως εγώ που έκανα «το αηδόνι του Αυτοκράτορα».
Ο κάθε δίσκος έχει την ιστορία του… το «Γκάλοπ» ας πούμε… το έκανα εσκεμμένα πιο «λαϊκό». Έχασα βέβαια κοινό, αλλά έτσι ήθελα να βγει. Έβγαινα από ένα χωρισμό τρομερά επώδυνο… έβγαλα όλα μου τα απωθημένα, όχι τα ερωτικά, γενικότερα απωθημένα….και έφτιαξα νομίζω καλά τραγουδάκια… έφτιαξα το «Μάρκο» για παράδειγμα…
Θόδωρος: Μόνο καλό τραγουδάκι ο «Μάρκος»;!!!
Λένα: Όχι απλά καλό τραγουδάκι! Και στο τέλος έβαλα το στίχο «έτσι μας κυβερνάνε»… αυτό ήθελα να βγάλω… να είναι διφορούμενο… είναι πολιτικό τραγούδι, πολυεπίπεδο. Και ο Γιάννη στο τέλος λέει «έτσι μας κυβερνάνε»… καλή ώρα….
Θόδωρος: Κακή ώρα…
Λένα: Κακή…
Θόδωρος: Οι «αναπνοές» ήταν απροσδόκητος δίσκος.
Λένα: Οι «αναπνοές» είχαν βγει σε μια περίοδο που περνούσα ένα μεσαίωνα στη ζωή μου, με τη μητερούλα μου που ήταν άρρωστη και έκανα τη νοσοκόμα και δεν είχα όρεξη να ασχολούμαι με τη μουσική… ασχολιόμουν με τη ζωγραφική… Ο ψυχολόγος που έβλεπα αφού με αποθεράπευσε μου είπε… είναι καιρός να κάνεις ένα δίσκο… ήταν ένας ερωτικός δίσκος…
Θόδωρος: Παίρνοντας έτσι έναν-έναν τους δίσκους σας φτάσαμε και σε έναν τον οποίον όσοι παρακολουθούν τη μουσική σας θεωρούν έναν από τους καλύτερους: «Μη μου τους κύκλους τάραττε». Έχουν γραφτεί τόσα πράγματα γι’ αυτόν… και για τον «άπιαστο λέιζερ»!
Λένα: Εγώ αισθάνθηκα ότι ο δίσκος δεν άρεσε και έπεσα σε κατάθλιψη! Αυτός ο δίσκος είναι από τους καλύτερους μου… είμαι τοποθετημένη σ’ αυτό το δίσκο… στο πλαίσιο το καπιταλιστικό… της κοινωνίας της αγοράς και πόσο μας επηρεάζει… και ψυχολογικά, κοινωνιολογικά σε σχέση με τον άνθρωπο σαν φαινόμενο και τη σχέση του με τη φύση… «Ο άπιαστος λέιζερ» είναι ένα κομμάτι που έγραψα για έναν φίλο μου.. ερωτικό… εξαφανιζόταν! Προφητικό κομμάτι… εκεί πηγαίνει και η κοινωνία με τις εικονικές σχέσεις … twitter …facebook…
Θόδωρος: …και μετά από αρκετά χρόνια, σαν να μην πέρασε μια μέρα… ήρθαν τα «ημερολόγια»…
Λένα: …τα οποία ήταν όντως ημερολόγια… γράφω ημερολογιακά! Γνώρισα τους Raining Pleasure… μου φέρθηκαν πολύ όμορφα, πολύ καλά παιδιά! Μου έλεγε ο Vassilikos για την επίδραση της μουσικής μου επάνω του… εγώ τότε συνερχόμουν από το δεύτερο θάνατο… το θάνατο της μητέρας μου… έμεινα ορφανή…
Σκέφτηκα λοιπόν ότι υπάρχει κόσμος που με παρακολουθεί και οι δίσκοι μου έχουν επίδραση επάνω τους και όλος αυτός ο κόσμος ήταν σα μια κρυφή, πολύτιμη ουσία κάτω από μια θάλασσα ή μέσα σε ένα αγρό πολύ πλούσιο, κρυμμένοι στο βάθος, αυτή την εικόνα είχα… και έπρεπε σε όλους αυτούς να δώσω το στίγμα του τι έκανα, που βρισκόμουν, τι αισθανόμουν, τα τελευταία χρόνια…
Θόδωρος: Σας ευχαριστώ πολύ!
